توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٥٣ - مواردى كه انسان مىتواند معامله را به هم بزند

قيمت را كه در زمان عقد قرارداد بوده است، مطالبه كند.

مسأله ٢١٣٤- در معامله بيع شرط كه مثلًا خانه هزار تومانى را به دويست تومان مى‌فروشند و قرار مى‌گذارند كه اگر فروشنده سر مدت پول را بدهد بتواند معامله را به هم بزند، در صورتى كه خريدار و فروشنده قصد خريد و فروش داشته باشند معامله صحيح است.

مسأله ٢١٣٥- در معامله بيع شرط اگر چه فروشنده اطمينان داشته باشد كه هر گاه سر مدت پول را ندهد، خريدار ملك را به او مى‌دهد معامله صحيح است، ولى اگر سر مدت پول را ندهد، حق ندارد ملك را از خريدار مطالبه كند و اگر خريدار بميرد تا پول را نداده نمى‌تواند ملك را از ورثه او مطالبه نمايد.

مسأله ٢١٣٦- اگر چاى اعلا را با چاى پست مخلوط كند و به اسم چاى اعلا بفروشد، مشترى حق فسخ دارد و مى‌تواند معامله را به هم بزند.

مسأله ٢١٣٧- اگر خريدار بفهمد مالى را كه خريده است عيبى دارد؛ مثلًا حيوانى را بخرد و بفهمد كه يك چشم آن كور است، چنانچه آن عيب پيش از معامله در مال بوده و او نمى‌دانسته، مى‌تواند معامله را به هم زده و آن مال را به فروشنده برگرداند و مى‌تواند فرق قيمت سالم و معيوب آن را معين كند و به نسبت تفاوت قيمت سالم و معيوب از پولى كه به فروشنده داده پس بگيرد، مثلًا مالى را كه به چهار تومان خريده اگر بفهمد معيوب است، در صورتى كه قيمت سالم آن هشت تومان و قيمت معيوب آن شش تومان باشد، چون فرق قيمت سالم و معيوب يك چهارم مى‌باشد، مى‌تواند يك چهارم پولى را كه داده؛ يعنى يك تومان از فروشنده بگيرد.

مسأله ٢١٣٨- اگر فروشنده بفهمد در عوضى كه مالش را به آن فروخته عيبى هست، چنانچه آن عيب پيش از معامله در عوض بوده و او نمى‌دانسته،