توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٤٩ - احكام معامله سلف

احكام معامله سلف‌

مسأله ٢١٢١- انسان مى‌تواند جنسى را كه سلف خريده پيش از تمام شدن مدت و يا بعد از تمام شدن وقبل از تحويل گرفتن به فروشنده‌اش و يا به غير او بفروشد مشروط بر اينكه به نسيه نفروشد و اگر از اجناسى باشد كه با وزن و يا پيمانه فروخته مى‌شود به همان جنس نفروشد.

مسأله ٢١٢٢- در معامله سلف اگر فروشنده جنسى را كه قرارداد كرده در موعدش بدهد، مشترى بايد قبول كند و نيز اگر بهتر از آنچه قرار گذاشته بدهد و طورى باشد كه از همان جنس حساب شود، مشترى بايد قبول نمايد.

مسأله ٢١٢٣- اگر جنسى را كه فروشنده مى‌دهد، پست‌تر از جنسى باشد كه قرارداد كرده، مشترى مى‌تواند آن را قبول نكند.

مسأله ٢١٢٤- اگر فروشنده به جاى جنسى كه قرارداد كرده، جنس ديگرى را بدهد، در صورتى كه مشترى راضى شود اشكال ندارد.

مسأله ٢١٢٥- اگر جنسى را كه سلف فروخته در موقعى كه بايد آن را تحويل دهد ناياب شود و نتواند آن را تهيه كند، مشترى مى‌تواند صبر كند تا تهيه نمايد يا معامله را به هم بزند و چيزى را كه داده پس بگيرد و نمى‌تواند اضافه بر آن بگيرد هر چند قيمت آن جنس بيشتر باشد، اما اگر فروشنده بتواند آن را تهيه كند و عمداً تهيه نكند مشترى مى‌تواند وى را مجبور به اداى آن و يا پرداخت قيمت آن نمايد.

مسأله ٢١٢٦- اگر جنسى را بفروشد و قرار بگذارد كه بعد از مدتى تحويل دهد و پول آن را هم بعد از مدتى بگيرد بعيد نيست معامله صحيح باشد اگر چه احتياط در ترك آن است.