توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٤٧ - معامله سلف و شرائط آن

مى‌داند نسيه بدهد و گرانتر حساب كند، مثلًا بگويد جنسى را كه به تو نسيه مى‌دهم تومانى يك ريال از قيمتى كه نقد مى‌فروشم گرانتر حساب مى‌كنم و او قبول كند اشكال ندارد.

مسأله ٢١١٧- كسى كه جنسى را نسيه فروخته و براى گرفتن پول آن مدتى قرار داده است اگر مثلًا بعد از گذشتن نصف مدت، مقدارى از طلب خود را كم كند و بقيه را نقد بگيرد اشكال ندارد.

معامله سلف و شرائط آن‌

مسأله ٢١١٨- معامله سلف آن است كه مشترى پول را بدهد كه بعد از مدتى جنس را تحويل بگيرد و اگر بگويد اين پول را مى‌دهم كه مثلًا بعد از شش ماه فلان جنس را بگيرم و فروشنده بگويد قبول كردم يا فروشنده پول را بگيرد و بگويد فلان جنس را فروختم كه بعد از شش ماه تحويل بدهم معامله صحيح است.

مسأله ٢١١٩- اگر پولى را كه از جنس طلا يا نقره است سلف بفروشد و عوض آن را پول طلا يا نقره بگيرد معامله باطل است، ولى اگر جنسى را با پولى كه از جنس طلا و نقره نيست بفروشد و عوض آن را جنس ديگر يا پول طلا يا نقره بگيرد معامله صحيح است و احتياط مستحب آن است كه در عوض جنسى كه مى‌فروشد پول بگيرد و جنس ديگر نگيرد.

مسأله ٢١٢٠- معامله سلف هفت شرط دارد:

«اول» خصوصياتى را كه قيمت جنس بواسطه آنها فرق مى‌كند معين‌