توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٢٧ - مسائل متفرقه زكات فطره

مسأله ٢٠٣٧- كسى كه نماز عيد فطر مى‌خواند، بنابر احتياط بايد فطره را پيش از نماز عيد بدهد يا آن را عزل كند، ولى اگر نماز عيد نمى‌خواند، مى‌تواند دادن فطره يا كنار گذاردن آن را تا ظهر تأخير بيندازد.

مسأله ٢٠٣٨- اگر به نيّت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد هر وقت آن را مى‌دهد نيّت فطره نمايد.

مسأله ٢٠٣٩- اگر موقعى كه دادن زكات فطره واجب است، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، بعداً بايد بدون اينكه نيّت ادا و قضا كند فطره را بدهد.

مسأله ٢٠٤٠- اگر فطره را كنار بگذارد، نمى‌تواند آن را براى خودش بردارد و مالى ديگر را براى فطره بگذارد.

مسأله ٢٠٤١- اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنانچه فطره را ندهد و نيّت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد اشكال دارد و نيز جايز نيست فطره را در مثل لباس و فرش كه از اجناس گذشته يا پول آنها نيست تعيين كند.

مسأله ٢٠٤٢- اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود چنانچه دسترسى به فقير داشته و دادن فطره را تأخير انداخته، بايد عوض آن را بدهد و اگر دسترسى به فقير نداشته، ضامن نيست.

مسأله ٢٠٤٣- اگر در محل خودش مستحق پيدا شود، احتياط واجب آن است كه فطره را به جاى ديگر نبرد و اگر به جاى ديگر ببرد و تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.