توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٤٢٤ - مصرف زكات فطره

نيست در صورتى كه داراى شرايط مذكور در مسأله (١٩٩٩) باشد بايد فطره خود را بدهد.

مسأله ٢٠١٧- كسى كه سيد نيست، نمى‌تواند به سيد فطره بدهد حتى اگر سيدى نان خور او باشد، نمى‌تواند فطره او را به سيد ديگرى بدهد.

مسأله ٢٠١٨- فطره طفلى كه از مادر يا دايه شير مى‌خورد، بر كسى است كه مخارج مادر يا دايه را مى‌دهد، ولى اگر مادر يا دايه مخارج خود را از مال طفل بر مى‌دارد فطره طفل بر كسى واجب نيست.

مسأله ٢٠١٩- انسان اگر چه مخارج عيالاتش را از مال حرام بدهد بايد فطره آنان را از مال حلال بدهد.

مسأله ٢٠٢٠- اگر انسان كسى را اجير نمايد و شرط كند كه مخارج او را بدهد بايد فطره او را هم بدهد، ولى چنانچه شرط كند كه مقدار مخارج او را بدهد؛ مثلًا پولى براى مخارجش بدهد، واجب نيست فطره او را بدهد.

مسأله ٢٠٢١- اگر كسى بعد از غروب شب عيد فطر بميرد، بايد فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند، ولى اگر پيش از غروب بميرد، واجب نيست فطره او و عيالاتش را از مال او بدهند.

مصرف زكات فطره‌

مسأله ٢٠٢٢- اگر زكات فطره را به يكى از هشت مصرفى كه سابقاً براى زكات مال گفته شد برسانند كافى است، ولى احتياط مستحب آن است كه فقط به فقرا داده شود.

مسأله ٢٠٢٣- اگر طفلى فقير باشد، انسان مى‌تواند فطره را به مصرف او برساند يا بواسطه دادن به ولى، ملك طفل نمايد.