توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٦٨ - روزههاى حرام و مكروه

روزه‌هاى حرام و مكروه‌

مسأله ١٧٤٨- روزه عيد فطر و قربان صحيح نيست و نيز روزى را كه انسان نمى‌داند آخر شعبان است يا اول رمضان، اگر به نيّت اول رمضان روزه بگيرد، صحيح نيست.

مسأله ١٧٤٩- اگر زن بواسطه گرفتن روزه مستحبى حق استمتاع شوهرش از بين برود، روزه او صحيح است اگر چه معصيت كرده است و احتياط مستحب آن است كه اگر حق شوهر هم از بين نرود، بدون اجازه او روزه مستحبى نگيرد.

مسأله ١٧٥٠- روزه مستحبى اولاد، اگر اسباب اذيت پدر و مادر يا جد شود حرام و باطل است.

مسأله ١٧٥١- اگر پسر بدون اجازه پدر روزه مستحبى بگيرد و در بين روز پدر او را نهى كند، چنانچه مخالفت او موجب اذيتش باشد بايد افطار نمايد.

مسأله ١٧٥٢- كسى كه مى‌داند روزه براى او ضرر ندارد، اگر چه دكتر بگويد ضرر دارد، بايد روزه بگيرد و كسى كه يقين يا خوف آن را دارد كه اگر روزه بگيرد برايش ضرر دارد به حدّى كه حرام است اگر چه دكتر بگويد ضرر ندارد، بايد روزه نگيرد و اگر روزه بگيرد، صحيح نيست و اگر شك كند روزه براى او ضرر دارد يا نه و دكتر حاذق موثق بگويد ضرر دارد يا ندارد، مى‌تواند از قول او تبعيت كند.

مسأله ١٧٥٣- اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد و از آن احتمال، ترس براى او پيدا شود، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد،