توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣٨ - ١ - خوردن و آشاميدن

ششم: فرو بردن تمام سر در آب.

هفتم: باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح.

هشتم: اماله كردن با چيزهاى روان.

نهم: قى كردن. و احكام اينها در مسائل آينده گفته مى‌شود:

١- خوردن و آشاميدن:

مسأله ١٥٨٢- اگر روزه‌دار با التفات به اينكه روزه دارد، عمداً چيزى بخورد يا بياشامد، روزه او باطل مى‌شود، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد، مثل نان و آب، چه معمول نباشد، مثل خاك و شيره درخت و چه كم باشد يا زياد.

مسأله ١٥٨٣- اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد و چنانچه عمداً فرو ببرد، روزه‌اش باطل است و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مى‌شود.

مسأله ١٥٨٤- اگر روزه‌دار سهواً چيزى بخورد يا بياشامد، روزه‌اش باطل نمى‌شود.

مسأله ١٥٨٥- آمپولى كه عضو را بى حس مى‌كند يا به جهت ديگر استعمال مى‌شود، براى روزه‌دار اشكال ندارد و احتياط آن است كه از استعمال آمپولى كه به جاى دوا و غذا به كار مى‌برند خوددارى كند.

مسأله ١٥٨٦- اگر روزه‌دار چيزى را كه لاى دندان مانده است، عمداً فرو ببرد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٥٨٧- كسى كه مى‌خواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو