توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٣٧ - چيزهايى كه روزه را باطل مىكند

و در صورتى كه قصد مطلق روزه را كند و يا آنچه را كه فعلًا خدا از او خواسته است انجام دهد و بعد معلوم شود رمضان بوده نيز كافى است.

مسأله ١٥٧٨- اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان به نيّت روزه قضا يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است بايد نيّت روزه ماه رمضان كند.

مسأله ١٥٧٩- اگر در روزه واجب معينى مثل روزه رمضان مردد شود كه روزه خود را باطل كند يا نه، يا قصد كند كه روزه را باطل كند، روزه‌اش باطل مى‌شود، اگر چه از قصدى كه كرده توبه نمايد و كارى هم كه روزه را باطل مى‌كند انجام ندهد.

مسأله ١٥٨٠- در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معين نيست مثل روزه كفاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد يا مردد شود كه بجا آورد يا نه، چنانچه بجا نياورد و پيش از ظهر دوباره نيّت روزه كند، روزه او صحيح است.

چيزهايى كه روزه را باطل مى‌كند

مسأله ١٥٨١- نه چيز روزه را باطل مى‌كند:

اول: خوردن و آشاميدن.

دوم: جماع.

سوم: استمناء و استمناء آن است كه انسان با خود يا ديگرى غير از جماع كارى كند كه منى از او بيرون آيد.

چهارم: دروغ بستن به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر عليهم السلام.

پنجم: رساندن غبار به حلق.