توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٨ - نماز جماعت و احكام آن

مسأله ١٤٢٢- اگر صفهاى جماعت تا در مسجد برسد، كسى كه مقابل در، پشت صف ايستاده نمازش صحيح است و نيز نماز كسانى كه پشت سر او اقتدا مى‌كنند صحيح مى‌باشد، بلكه نماز كسانى كه در دو طرف ايستاده‌اند و از جهت مأموم ديگر اتصال به جماعت دارند نيز صحيح است.

مسأله ١٤٢٣- كسى كه پشت ستون ايستاده، اگر از طرف راست يا چپ به واسطه مأموم ديگر به امام متصل نباشد، نمى‌تواند اقتدا كند.

مسأله ١٤٢٤- جاى ايستادن امام بايد از جاى مأموم به اندازه يك وجب متعارف بلند تر نباشد و اگر كمتر از يك وجب باشد اشكال ندارد و نيز اگر زمين سراشيب باشد و امام در طرفى كه بلند تر است بايستد در صورتى كه سراشيبى آن زياد نباشد و طورى باشد كه به آن زمين مسطح بگويند مانعى ندارد.

مسأله ١٤٢٥- اگر جاى مأموم بلند تر از جاى امام باشد اشكال ندارد ولى اگر به قدرى بلند تر باشد كه نگويند اجتماع كرده‌اند، جماعت صحيح نيست.

مسأله ١٤٢٦- اگر بين كسانى كه در يك صف ايستاده‌اند يك نفر كه نمازش باطل است فاصله شود، مى‌توانند اقتدا كنند، و اما اگر چند نفر كه نمازشان باطل است فاصله شوند يا از جهت ديگر فاصله زيادى باشد نمى‌توانند اقتدا كنند.

مسأله ١٤٢٧- بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز و تكبير گفتن آنان نزديك باشد، كسى كه در صف بعد ايستاده، مى‌تواند تكبير بگويد، ولى احتياط مستحب آن است كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود.

مسأله ١٤٢٨- اگر بداند نماز يك صف از صف هاى جلو باطل است در