توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٦ - نماز جماعت و احكام آن

نيست و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند.

مسأله ١٤١١- مستحب است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى- يعنى تنها خوانده شود- بهتر است و شايد نماز جماعت در خارج وقت فضيلت افضل از نماز فرادى در وقت فضيلت باشد و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مى‌باشد.

مسأله ١٤١٢- وقتى كه جماعت بر پا مى‌شود، مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند و اگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده، نماز دوم او كافى است.

مسأله ١٤١٣- اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند، چنانچه احتمال فساد آن نماز را ندهد اشكال دارد مگر به طور امامت و در مأمومين كسانى باشند كه نماز واجب را نخوانده باشند و در غير اين صورت با قصد رجاء انجام شود.

مسأله ١٤١٤- كسى كه در نماز به حدى وسواس دارد كه موجب بطلان نمازش مى‌شود و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند، از وسواس راحت مى‌شود، بايد نماز را با جماعت بخواند.

مسأله ١٤١٥- اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند احتياط مستحب آن است كه نماز را به جماعت بخواند و در صورتى كه ترك آن موجب اذيت و آزا و يا عقوقش شود حرام است بر فرزند مخالفت كند.

مسأله ١٤١٦- نماز مستحب را نمى‌شود به جماعت خواند، مگر نماز استسقاء- كه براى آمدن باران مى‌خوانند- و نمازى كه واجب بوده و به جهتى‌