توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٣٠٢ - نماز قضا

نمازى كه نخوانده بجا آورد كافى است و نسبت به جهر و اخفات مخير مى‌باشد.

مسأله ١٣٩٠- كسى كه پنج نماز پشت سر هم از او قضا شده و نمى‌داند اولى آنها كدام است، چنانچه نه نماز به ترتيب بخواند؛ مثلًا از نماز صبح شروع كند و بعد از آنكه ظهر و عصر و مغرب و عشا را خواند دو مرتبه نماز صبح و ظهر و عصر و مغرب را بخواند يقين به ترتيب حاصل نموده است.

مسأله ١٣٩١- كسى كه مى‌داند نمازهاى پنجگانه او هر كدام از يك روز قضا شده و ترتيب آنها را نمى‌داند، بهتر اين است كه پنج شبانه روز نماز بخواند و اگر شش نماز از شش روز او قضا شده شش شبانه روز نماز بخواند و همچنين براى هر نمازى كه به نمازهاى قضاى او اضافه شود يك شبانه روز بيشتر بخواند تا يقين كند به ترتيبى كه قضا شده بجا آورده است، مثلًا اگر هفت نماز از هفت روز نخوانده باشد هفت شبانه روز قضا نمايد.

مسأله ١٣٩٢- كسى كه مثلًا چند نماز صبح يا چند نماز ظهر از او قضا شده و شماره آنها را نمى‌داند يا فراموش كرده؛ مثلًا نمى‌داند كه سه يا چهار يا پنج نماز بوده، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافى است، ولى بهتر اين است كه به قدرى نماز بخواند كه يقين كند تمام آنها را خوانده است، مثلًا اگر فراموش كرده كه چند نماز صبح از او قضا شده است و يقين دارد كه بيشتر از ده تا نبوده، احتياطاً ده نماز صبح بخواند.

مسأله ١٣٩٣- كسى كه فقط يك نماز قضا از روزهاى پيش دارد، بهتر اين است كه اگر ممكن است اول آن را بخواند بعد مشغول نماز آن روز شود و نيز اگر از روزهاى پيش نماز قضا ندارد ولى يك نماز يا بيشتر از همان روز از او قضا