توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٨ - ١٠ - عرق حيوان نجاستخوار

ولى خوردن آن حرام است تا اين كه دو ثلث آن كم شود.

مسأله ١١٥- خرما و مويز و كشمش و آب آنها اگر چه جوش بيايند پاك و خوردن آنها در صورتى كه مست كننده نباشد حلال است.

مسأله ١١٦- فقاع كه از جو گرفته مى‌شود و به آن آب جو مى‌گويند هر چند خوردن آن حرام است وليكن پاك است، و غير فقاع مانند آبى كه به دستور طبيب از جو مى‌گيرند، و به آن ماء الشعير مى‌گويند و مست كننده نيست و حلال و پاك مى‌باشد.

مسأله ١١٧- عرق جنب از حرام پاك است، بنابر احتياط نماز با آن جايز نيست و بعيد نيست احتياط در اين مسأله و مسأله ١٢٠ واجب نباشد و نزديكى با زن در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد.

مسأله ١١٨- اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است مثلًا در روز ماه رمضان، با زن خود نزديكى كند- عرق او پاك است و احتياط مستحب آن است كه با آن نماز نخواند.

مسأله ١١٩- اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد، و بعد از تيمم عرق كند حكم آن عرق، حكم عرق قبل از تيمم است بنابر احتياط.

مسأله ١٢٠- اگر كسى از حرام جنب شود، و بعد با حلال خود نزديكى كند، احتياط آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد، و چنانچه اول با حلال خود نزديكى كند و بعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست.

١٠- عرق حيوان نجاستخوار:

مسأله ١٢١- عرق شتر نجاستخوار و هر حيوانى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده احتياطاً محكوم به نجاست است و نماز با آن جايز نيست.