توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٧٤ - سجده سهو

سجده سهو

مسأله ١٢٤٥- براى پنج چيز بعد از سلام نماز، انسان بايد دو سجده سهو به دستورى كه بعداً گفته مى‌شود بجا آورد:

اول- آنكه در بين نماز، سهواً حرف بزند.

دوم- جايى كه نبايد سلام نماز را بدهد، مثلًا در ركعت اول سهواً سلام بدهد.

سوم- آنكه تشهد را فراموش كند.

چهارم- آنكه در نماز چهار ركعتى بعد از تمامى ذكر سجده دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت.

پنجم- آنكه يك سجده را فراموش كند يا اينكه در جايى كه بايد بايستد مثلًا موقع خواندن حمد و سوره اشتباهاً بنشيند يا در جايى كه بايد بنشيند مثلًا موقع خواندن تشهد اشتباهاً بايستد، در همه اين صور، بنابر احتياط واجب بايد دو سجده سهو بجا آورد و در غير اينها براى هر چيزى كه در نماز اشتباهاً كم يا زياد كند احتياط مستحب آن است كه دو سجده سهو بنمايد و احكام اين چند صورت در مسائلى گفته مى‌شود.

مسأله ١٢٤٦- اگر انسان اشتباهاً يا به خيال اينكه نمازش تمام شده حرف بزند، بايد دو سجده سهو بجا آورد.

مسأله ١٢٤٧- براى صدايى كه از آه كشيدن و سرفه كردن پيدا مى‌شود سجده سهو واجب نيست، ولى اگر سهواً آخ يا آه بگويد، بايد سجده سهو نمايد.