توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٥٣ - مبطلات نماز

مسأله ١١٦٠- اگر براى جلوگيرى از صداى خنده حالش تغيير كند مثلًا رنگش سرخ شود، بهتر آن است كه نمازش را دوباره بخواند.

هشتم- از مبطلات نماز بنابر احتياط آن است كه براى كار دنيا عمداً با صدا گريه كند و احتياط مستحب آن است كه براى كار دنيا بى صدا هم گريه نكند، ولى اگر از ترس خدا يا براى آخرت گريه كند، آهسته باشد يا بلند اشكال ندارد، بلكه از بهترين اعمال است.

نهم- از مبطلات نماز كارى است كه صورت نماز را به هم بزند، مثل دست زدن و به هوا پريدن و مانند اينها عمداً باشد يا از روى فراموشى يا غفلت، ولى كارى كه صورت نماز را به هم نزند، مثل اشاره كردن با دست اشكال ندارد.

مسأله ١١٦١- اگر در بين نماز به قدرى ساكت بماند كه نگويند نماز مى‌خواند، بنابر احتياط بايد نمازش را اعاده كند و بهتر آن است كه بعد از تمام كردن اعاده كند.

مسأله ١١٦٢- اگر در بين نماز كارى انجام دهد يا مدتى ساكت شود و شك كند كه نماز به هم خورده يا نه، بنابر احتياط نماز را اعاده كند و بهتر آن است كه تمام كرده و دوباره بخواند.

دهم- از مبطلات نماز، خوردن و آشاميدن است كه اگر در نماز طورى بخورد يا بياشامد كه نگويند نماز مى‌خواند، عمداً باشد يا از روى فراموشى، نمازش باطل مى‌شود ولى كسى كه مى‌خواهد روزه بگيرد، اگر پيش از اذان صبح نماز مستحبى بخواند و تشنه باشد، چنانچه بترسد كه اگر نماز را تمام كند صبح شود، در صورتى كه آب روبه روى او در دو سه قدمى باشد مى‌تواند در بين نماز آب بياشامد، اما بايد كارى كه نماز را باطل مى‌كند، مثل رو گرداندن از قبله انجام ندهد.