توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٣٩ - تشهد

تشهّد

مسأله ١١٠٩- در ركعت دوم تمام نمازهاى واجب و ركعت سوم نماز مغرب و ركعت چهارم نماز ظهر و عصر و عشا، بايد انسان بعد از سجده دوم بنشيند و در حال آرام بودن بدن، تشهد بخواند؛ يعنى بگويد: «أشهد أن لا إلهَ الّا اللَّهُ وَحدَهُ لا شَرِيكَ له وَأشهدُ أن مُحَمّداً عَبدُه وَرَسُولُهُ، اللّهُمَّ صَلّ على مُحَمّدٍ وَآل مُحَمّدٍ» و احتياط آن است كه جمله (وحده لا شريك له) را حذف نكند.

مسأله ١١١٠- كلمات تشهد بايد به عربى صحيح و به طورى كه معمول است پشت سر هم گفته شود.

مسأله ١١١١- اگر تشهد را فراموش كند و بايستد و پيش از ركوع يادش بيايد كه تشهد را نخوانده، بايد بنشيند و تشهد را بخواند و دوباره بايستد و آنچه را بايد در آن ركعت خوانده شود بخواند و نماز را تمام كند و بنابر احتياط واجب بعد از نماز براى ايستادن بى جا، دو سجده سهو بجا آورد و اگر در ركوع يا بعد از آن يادش بيايد، بايد نماز را تمام كند و بعد از سلام نماز بنابر احتياط واجب تشهد را قضا كند و براى تشهد فراموش شده دو سجده سهو بجا آورد.

مسأله ١١١٢- مستحب است در حال تشهد بر ران چپ بنشيند و روى پاى راست را به كف پاى چپ بگذارد و پيش از تشهد بگويد: «الحَمدُ للَّه» يا بگويد: «بِسمِ اللَّه و بِاللَّه والحمد للَّه‌و خير الاسماء للَّه» و نيز مستحب است دستها را بر رانها بگذارد و انگشتها را به يكديگر بچسباند و به دامان خود نگاه كند و بعد از صلوات در تشهد بگويد: «وَ تَقَبّل شَفاعته وَارفع درجته».

مسأله ١١١٣- مستحب است زنها در وقت خواندن تشهد، رانها را به هم بچسبانند.