توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٢٢٣ - قرائت

مسأله ١٠٢٠- اگر در دو ركعت آخر نماز به خيال اينكه در دو ركعت اول است حمد بخواند يا در دو ركعت اول نماز با اينكه گمان مى‌كرده در دو ركعت آخر است حمد را بخواند، چه پيش از ركوع بفهمد، چه بعد از آن نمازش صحيح است.

مسأله ١٠٢١- اگر در ركعت سوم يا چهارم مى‌خواست حمد را بخواند بى اختيار و التفات تسبيحات به زبانش آمد، يا مى‌خواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد بايد آن را رها كند و دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند، ولى اگر عادتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده، مى‌تواند همان را تمام كند و نمازش صحيح است.

مسأله ١٠٢٢- كسى كه عادت دارد در ركعت سوم و چهارم تسبيحات بخواند، اگر از عادت خود غفلت نمايد و به قصد اداء وظيفه، مشغول خواندن حمد شود كفايت مى‌كند و لازم نيست دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند.

مسأله ١٠٢٣- در ركعت سوم و چهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند، مثلًا بگويد: «استَغفِرُ اللَّه رَبّي وَ أَتُوبُ الَيه» يا بگويد: «اللّهُمَّ اغفِر لِي» و اگر نماز گزار پيش از خم شدن براى ركوع اگر چه مشغول گفتن استغفار يا بعد از فراغ از آن باشد، شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه، بايد حمد يا تسبيحات را بخواند.

مسأله ١٠٢٤- اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه، به شك خود اعتنا نكند و اگر پيش از رسيدن به حد ركوع شك كند لازم است برگردد و حمد يا تسبيحات را بخواند.

مسأله ١٠٢٥- هر گاه شك كند كه آيه يا كلمه‌اى را درست گفته يا نه، مثلًا شك كند كه «قل هو اللَّه أحد» را درست گفته يا نه، مى‌تواند به شك خود اعتنا