توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٤١ - مستحبات دفن

حق والنشور حق والصراطَ حق والميزانَ حق وتطايرَ الكتبِ حق و أنّ الجنة حق، والنارَ حق، وانّ الساعةَ آتيةٌ لا ريب فيها وأَنّ اللَّه يبعث من في القبورِ»، پس بگويد:

«أفهَمتَ يا فلان» و به جاى فلان اسم ميّت را بگويد.

پس از آن بگويد: «ثبتك اللَّه بالقول الثابت وهداكَ اللَّهُ إلى صراط مستقيم، عرّف اللَّه بينكَ و بين اوليائكَ في مستقرٍّ من رحمته».

پس بگويد: «اللّهُمَّ جاف الأرض عن جنبيه واصعد بروحه إليك ولَقّه منك برهاناً اللّهُمَّ عفوكَ عفوكَ». و اگر ميّت زن است تمام خطابها و ضميرها و افعال، مؤنث ذكر شود.

مسأله ٦٣٦- مستحب است كسى كه ميّت را در قبر مى‌گذارد، با طهارت و سر برهنه و پا برهنه باشد، و از طرف پاى ميّت از قبر بيرون بيايد، و غير از خويشان ميّت كسانى كه حاضرند، با پشت دست خاك بر قبر بريزند و بگويند «انّا للَّه‌وَ إنّا إليه راجعون». اگر ميّت زن است كسى كه با او محرم مى‌باشد او را در قبر بگذارد، و اگر محرمى نباشد خويشانش او را در قبر بگذارند.

مسأله ٦٣٧- مستحب است قبر را مربّع يا مربّع مستطيل بسازند و به اندازه چهار انگشت از زمين بلند كنند و نشانه‌اى روى آن بگذارند كه اشتباه نشود، و روى قبر آب بپاشند، و بعد از پاشيدن آب كسانى كه حاضرند دستها را بر قبر بگذارند و انگشتها را باز كرده، در خاك فرو برند، و هفت مرتبه سوره مباركه «إنّا أنزلناهُ» را بخوانند، و براى ميّت طلب آمرزش كنند و اين دعا را بخوانند:

«اللّهُمَّ جافِ الارضَ عَن جَنبيهِ وأصعد إليكَ رُوحَهُ وَلقّه مِنكَ رِضواناً وأَسكن قبرهُ من رحمتك ما تُغنيه به عَن رحمة مَن سواك».