توضيح المسائل - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٢٧ - كيفيت غسل ميت

است، و كسى كه او را غسل مى‌دهد اگر نگاه كند معصيت كرده، ولى غسل باطل نمى‌شود.

مسأله ٥٧٠- اگر جايى از بدن ميّت نجس باشد بنابر احتياط پيش از آنكه آنجا را غسل بدهند، آب بكشند و اگر عين نجس بر بدن نباشد چنانچه با همان آبى كه بر بدن ميّت ريخته مى‌شود بدن ميّت پاك شود غسل صحيح است و اولى آن است كه تمام بدن ميّت، پيش از شروع به غسل پاك باشد.

مسأله ٥٧١- غسل ميّت مثل غسل جنابت است. و احتياط واجب آن است كه تا غسل ترتيبى ممكن است، ميّت را غسل ارتماسى ندهند، و بايد در غسل ترتيبى قسمت چپ بدن را بعد از قسمت راست بشويند و هم اگر ممكن است بنابر احتياط مستحب هر يك از سه قسمت بدن را در آب فرو نبرند، بلكه آب را روى آن بريزند.

مسأله ٥٧٢- كسى را كه در حال حيض يا در حال جنابت مرده، لازم نيست غسل حيض يا غسل جنابت بدهند، بلكه همان غسل ميّت براى او كافى است.

مسأله ٥٧٣- مزد گرفتن براى غسل دادن اشكال ندارد اگر چه احوط مجانيّت است و اگر كسى براى گرفتن مزد، ميّت را غسل دهد، و در غسل دادن قصد قربت كند آن غسل صحيح است و مزد گرفتن براى كارهاى مقدماتى غسل قطعاً اشكالى ندارد.

مسأله ٥٧٤- اگر آب پيدا نشود يا استعمال آن مانعى داشته باشد، بايد عوض هر غسل، ميّت را يك تيمم بدهند، و احتياط واجب آن است كه يك تيمم ديگر هم عوض هر سه غسل بدهند و اگر كسى كه تيمم مى‌دهد، در يكى از اين سه تيمم قصد مافي الذمه نمايد؛ يعنى نيّت كند كه اين تيمم را براى آنكه به‌