انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٧ - نوشتن معاهده صلح

بسته است، اين كار از نظر شرعى حرام است و نبايد مسجد به روى مردم بسته باشد! هر مسجدى‌كه باشد، بدون عذر موجه نبايد بسته شود! جلوگيرى نمودن مردم از نماز خواندن يا ذكر گفتن در مساجد بدون عذر شرعى حرام است. «وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ» اين آيه مباركه مخصوص مسجد الحرام است؛ ولى آيه مباركه ديگر كه فرمايد: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ» يعنى چه كسى ستم‌گر از آن كسى است كه در وازه خانه خدا را بر روى كسانى مى‌بندد كه در آن‌جا ذكر او را مى‌گويند؟! مسجد خانه خدا است، داراى عظمت بزرگى است، در فرضى‌كه مانع مهمى وجود نداشته باشد، بايد دروازه‌هاى آن بصورت بيست و چهار ساعت به روى مردم باز باشد؛ زيرا ممكن است يك‌عده نيمه‌هاى شب براى نماز خواندن بيايند، هرچند خواندن نمازهاى نافله در شب به خانه‌ها بهتر است؛ ولى اگر كسى بيايد، بايد دروازه مسجد به رويش باز باشد. اطلاق آيه مباركه همين است كه كسى حق بستن مساجد را به روى مردم ندارد.

نوشتن معاهده صلح‌

«وَ لَوْ لا رِجالٌ مُؤْمِنُونَ وَ نِساءٌ مُؤْمِناتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَؤُهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ» آيه مباركه فلسفه اين را بيان مى‌كند كه چرا خداوند متعال جل جلاله در صلح حديبيه از جنگ جلوگيرى كرد؟. هرچند بطور مكرر براى شما بيان داشتم كه اگر اين يك‌هزار و چهارصد نفر كه به همراه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم در حديبيه رفته بودند، با مشركين قريش وارد جنگ مى‌شدند، بر آنان پيروز مى‌شدند.

اماّ اين‌كه چرا پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم دستور جهاد را براى مسلمانان نداد، خدا و رسولش بهتر مى‌داند! در صلح حديبيه وقتى‌كه حضرت على عليه السلام در ابتداى پيمان نامه صلح،