انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٤٧ - فعاليت هاى پشت جبهه
فعاليتهاى پشت جبهه
در موقع مشكلات و سختىها انسانيت انسانها بيشتر از پيش نمايان مىشود، يكعده از حيوانات پستتر مىشود، يكعدهاى ديگر از فرشتهها هم بالاتر مىرود.. «وَ لا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ» در مورد آيه مباركه كه راجع به توان مالى افراد صحبت مىكند، قبلًا اشارهاى داشتيم؛ اما در پايان آيه مىفرمايد: «إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ» احتمال دارد كه كلمه «إِذا نَصَحُوا» قيد همين مفلسها باشد و يا قيد هرسه دستهاى ضعفاء، مرضى و مفلسها باشد. مىفرمايد: براين سه دستهاى كه ضعيف، مريض و مفلس هستند، جهاد واجب نيست. «إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ» به شرط اينكه آنان در راه خدا خلوص نيت داشته باشند، مردم را نصيحت كنند؛ يعنى رفتن آنان در جنگ مسلحانه واجب نيست؛ اما به اصطلاح امروزى در پشت جبهه بايد فعاليت كنند، مردم را به راه راست نصيحت نمايند. اين سه دسته فقط از جهاد مسلحانه معاف هستند؛ ولى در پشت جبهه جهاد از آنان سلب نمىشود، هركدام اين سه دسته، در حد توان بايد جهاد كنند، مردم را به راه راست هدايت و تبليغ كنند، كارهاى پشت جبهه را بايد انجام دهند.
«إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ» نصيحت به اصطلاح مردم عوام اين است كه انسان شخصى را موعظه كند؛ اما در لغت عربى به اين معنى نمىباشد، نصيحت در لغت عربى بهمعناى خيرخواهى است، انسان بايد براى مردم خير خواهى داشته باشد. در حديثى از پيغمبر بزرگوار اسلام صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است كه: «والنصيحة لائمة المسلمين»[١] بر
[١] - اصول كافى/ ج ٢، ص ٢٥٨