انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٥٣ - بى عقلى كفار

استعداد و ظرفيت مى‌خواهد. از طرف ديگر، شفاعت به هركس نمى‌رسد، شفاعت به‌كسانى مى‌رسد كه خدا از او راضى باشد، در دنيا به وظايف دينى خود درست عمل كرده باشد؛ در عين حالى‌كه انسان به وظيفه خود عمل كرده باشد، بازهم انسان كثير الخطاء است، ممكن است خطاهاى از او سرزده باشد، همين خطاهاى او در روز قيامت به واسطه شفاعت بخشيده مى‌شود.

يك‌عده‌اى ديگر مطلق شفاعت را منكر مى‌شوند، مى‌گويند: شفاعت خواستن شرك است، بايد به صورت مستقيم از خدا بخواهيم كه ما را ببخشد. هردو جهت اشتباه فكر مى‌كنند، شفاعت خواستن نه تنها شرك نيست كه به آن سفارش هم شده است، «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً»[١] آيه مباركه به پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم خطاب مى‌كند، مى‌فرمايد: رسول من! اگر آنانى‌كه نسبت به خودشان ظلم كرده‌اند نزد تو آيند، از خداوند طلب بخشايش كنند و رسول خدا هم براى ايشان طلب بخشايش كند، به تحقيق خداوند را توبه پذير وبخشنده خواهند يافت.

بى‌عقلى كفار

«إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنْثى‌»

كسانى‌كه به روز قيامت ايمان ندارند، نام‌هاى زن‌ها را براى فرشته‌ها مى‌گذارند. عرض كردم كه مشركين بت‌هاى خود را نيز فرشته مى‌گفتند و به همين دليل نام‌

[١] - نساء/ آيه ٦٤