انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٧ - ٢ - مهربانى با همديگر

اوصاف مسلمانان صدر اسلام‌

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوى‌ عَلى‌ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً»

١- سختگيرى با كفار

به‌آخرين آيه مباركه، سوره فتح رسيديم، اين آيه مباركه در مورد صلح حديبيه نازل شده است. مى‌فرمايد: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذِينَ مَعَهُ» محمد صلى الله عليه و آله و سلم رسول و فرستاده خدا است و كسانى‌كه با او هستند، «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ» بركفار سخت‌گيراند، نه با آنان سازش مى‌كنند و نه تحت تأثير آنان مى‌گيرند و نه براى آنان جاسوسى و نه با آنان محبت مى‌كنند.

٢- مهربانى با همديگر

«رُحَماءُ بَيْنَهُمْ» پيروان دين اسلام، در بين خود بسيار مهربان هستند و نسبت به هم‌ديگر دلسوزى دارند. «تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً» آنان ركوع كنندگان و سجده كنندگان هستند، يعنى آنان شبيه فرشته‌ها به ركوع و سجود مشغول‌اند. فرشته‌ها نفس ندارند، كار آنان عبادت است، مسلمانان هم كار مى‌كردند، هم نفقه خود و عيال خود را تأمين مى‌كردند، هم به فقراء كمك مى‌نمودند، هم به جهاد مى‌رفتند و هم به ركوع و سجود مشغول بودند.