انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩٦ - ضررهاى تنبلى جوانان

بهشت به‌كسانى داده مى‌شود كه در دنيا خدا را خالصانه عبادت كرده باشد، مسئوليت اجتماعى خود را طبق دستور او انجام داده باشد، عمر خود را در راه خدمت به خلق خدا سپرى كرده باشد، بهشت به انسان‌هاى فاسد، شكم‌پرست و معصيت‌كار نمى‌رسد، بهشت به بندگان خالص خدا مى‌رسد، به آنانى‌كه جز در پيش‌گاه او پيشانى ذلت به زمين نسائيده باشد.

ضررهاى تنبلى جوانان‌

اگر نسل جوان ما به همين اكتفا كنند كه چهار ساعت در دانشگاه درس بخوانند و شب‌ها نيز تا ساعت دوازده پاى تلويزيون بنشينند و فلم‌هاى سرگرم كننده و مبتذل را ببينند؛ اگر نسل جوان ما وقت خود را به مطالعه كتاب‌هاى مزخرف و خيالى بگذراند، يا شب‌هاى خود را در مجالس بيهوده و قصه‌گويى‌هاى مزخرف بگذرانند و هر لحظه بگويند و بخندند، به هيچ جايى نمى‌رسند. آنان نبايد انتظار داشته باشند كه بدون مطالعه به مرحله تخصص و يا فوق تخصص برسند.

هرچند در شرايط كنونى تمام مدارك كاغذى شده است و هيچ ربطى به لياقت و شايسته‌گى افراد ندارد؛ ولى منظور من از تخصص و فوق تخصص، به معناى واقعى آن است؛ اگر بنا باشد محصلين عزيز، چهار ساعت درس بخواند و بقيه را به دنبال كارهاى ديگر بروند، صدها سال ديگر هم اين كشور به ترقى نمى‌رسد. علوم اكنون به سرعت جلو مى‌رود؛ اما با اين وضعيت‌كه ما داريم، هر روز به عقب برمى‌گرديم. اگر جوانان ما از روى تنبلى و بى‌عرضه‌گى به همان مدارك كاغذى و جعلى قناعت كنند، فاصله‌ى ما با دنياى علم هر روز بيشتر مى‌شود و مردم ما نيز هر