انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨٥ - مذمت بستن مساجد

خدا كافر مى‌شود، هم به فطرت خود آسيب مى‌رساند و هم به عقل خود، از هردو انحراف پيدا مى‌كند. «هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا» اين از بزرگ‌ترين نقض انسان حساب مى‌شود.

مذمت بستن مساجد

گناه ديگرى مشركين اين است‌كه: «وَ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ» راه مسجد الحرام بر روى شما بستند و از رفتن به مسجدالحرام شما را جلوگيرى نمودند. «وَ الْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ» از حيواناتى‌كه براى قربانى آورده بوديد منع كردند، نگذاشتند كه شما قربانى‌هايى خود را در راه خدا ذبح كنيد. اين موضوع قطع نظر از مسائل دينى، از نظر قانون خود مشركين نيز جايز نبود كه كسى را از مسجد جلوگيرى كنند؛ ولى آنان به همان رسومات شرك آلود خود نيز در مورد مسلمانان مقيد نماندند، در حالى‌كه مسجد وسيع بود و هيچ مشكلى براى مشركين نداشت، كشتن قربانى نيز در آن‌جا آزاد بود، كسى مانع قربانى هم نمى‌شد؛ ولى در مورد پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم و مسلمانان همراه او سخت‌گيرى كردند و نگذاشتند آنان قربانى‌هاى خود در مكه ذبح نمايند.

از آيه مباركه دانسته مى‌شود كه جلوگيرى از مسجد الحرام نيز جايز نيست و خداوند جل جلاله مشركين را به اين مناسبت سرزنش مى‌كند كه چرا مسلمانان را از آن‌جا جلوگيرى كردند. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ»[١] چه كسى ظالم‌تر از آن كسى است كه ذكر خدا را در مسجد جلوگيرى‌

[١] - بقره/ آيه ١١٤