انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٨ - صلح حديبيه

دسته سوم مى‌گويند: منظور از اين فتح، فتح خيبر مى‌باشد.

صلح حديبيه‌

به‌نظرمن، از قراين كلى دانسته مى‌شود كه منظور آيه مباركه سوره فتح، صلح حديبيه است. پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم وقتى‌كه در مكه زحمت‌ها و رنج‌هاى فراوانى را متحمل شد، مجبور گرديد به مدينه هجرت كند، در سال ششم هجرى آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم خواب ديد كه در مكه معظمه، به مسجد الحرام همراه با ياران و اصحاب خود از مسلمانان نماز مى‌خواند، براساس خوابى‌كه ديده بود، مردم را دعوت بسوى مكه نمود، تعداد زيادى از مردم با پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم حركت كردند، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم با اصحاب و ياران خود وقتى از مدينه بيرون شدند، در منطقه ذى الحليفه، در آن‌جا كه اكنون مسجد شجره واقع شده است، محرم گرديده و سپس بسوى مكه حركت كردند، به راه خود ادامه دادند تا در منطقه‌ى بنام حديبيه رسيدند، فاصله مكه مكرمه تا حديبيه، تقريباً بيست كيلومتر است. قبل از اين‌كه به حديبيه برسند، به پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم خبر رسيد كه مشركين مكه مانع ورود آنان به داخل شهر مى‌شوند، لذا در همين فاصله به مردم دستور دادند، صبر كنند، مردم گفتند: يا رسول الله! در اين‌جا آبى وجود ندارد، براى چه مى‌فرماييد صبر كنيم؟ آب از لازمه حيات انسان است، در جايى‌كه آب نباشد، از نظر عقلى توقف درست نمى‌باشد. پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم دعا نمود تا خداوند جل جلاله آبى را براى آنان فراهم سازد، ظاهراً يك چاه قديمى را كه آب نداشت، پيدا كردند، سنگ و چوب آن را پاك نمودند، متوجه شدند كه داخل آن پر از آب است، مردم خوش‌حال شدند و آرام گرفتند.