انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٤٠ - تكذيب گفته هاى مشركين

نيست و دوباره به راه راست هدايت نمى‌شود، هميشه به ضلالت خود باقى مى‌ماند؛ اما غاوى به‌كسى گفته مى‌شود كه به راه راست است؛ ولى بعضى اوقات احتمالا از راه راست منحرف مى‌شود. يعنى شخصى غاوى ممكن است گاهى به انحرافات گرفتار شود. هردو جمله تقريباً معناى واحد را مى‌رساند، مى‌فرمايد: پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم نه گمراه است و نه غاوى، هيچ‌گاه پيغمبرشما به‌گمراهى مبتلا نشد. مشركين قريش چيزهاى نا مربوط را به آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم نسبت مى‌دادند؛ ولى قرآن مجيد، ادعاى آنان را رد مى‌كند و مى‌فرمايد، پيغمبر شما هيچ‌گاه به گمراهى گرفتار نشد.

«وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌»

آن‌چه را كه پيغمبر به شما مى‌گويد، از خود نمى‌گويد، او تحت تأثير هواى نفس خود قرار نمى‌گيرد و هيچ‌گاه از روى خواهش نفس با شما صحبت نمى‌كند. در آيه ديگر خطاب به يكى از پيغمبران مى‌فرمايد: «فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى‌ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ»[١] رسول من، بين مردم به حق حكم كن، از هواى نفس خود پيروى نكن كه تو را از راه خدا دور مى‌كند. اين دستور صريح پروردگار جل جلاله به انبياى اوست، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم هيچ وقت چيزى را به مردم نگفت؛ مگر از جانب خداوند حكيم جل جلاله باشد.

«إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌»

سخنان عين وحى الهى مى‌باشد.

[١] - سوره( ص)/ آيه ٢٦