انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٩١ - قانون روز قيامت

نمى‌خواهند به طرف معصيت بروند، كسى مى‌آيد به آنان مى‌گويد: برويد در سينما يا در سايت‌ها فلم‌هاى مبتذل و نيمه عريان را تماشا كنيد، هيچ گناهى هم ندارد! اگر گناهى داشت من به گردن مى‌گيرم، نگاه كردن به فلم نيمه عريان گناهى ندارد، خدا انسان را از عمل قمار، از خوردن شراب نجات دهد. با سخنان بيهوده و دروغ، جوانان را به فحشا و منكرات تشويق مى‌كنند. در حالى‌كه هيچ‌كسى نمى‌تواند گناه كسى ديگر را بر دوش بگيرد، هركس گناه خود را متحمل مى‌شود. در قيامت كسى نمى‌تواند گناه ديگرى را بر دوش بگيرد؛ زيرا اولًا، در قيامت تمام مردم به فكر خود هستند، حتى از فرزندان خود نيز بيزاراند، ثانياً، قانون قيامت چنين چيزى را قبول نمى‌كند، خدا نمى‌خواهد بار كسى بدوش ديگران باشد، در قيامت هركس بار گناهش را به دوش مى‌كشد. هرانسان در قبال عمل خود مسئوليت دارد، در قيامت هيچ‌كس به جرم كسى ديگر مجازات نمى‌شود.

قانون روز قيامت‌

سنت خدا براين جارى شده است كه هركس در برابر عمل خودش مسئول باشد. در قيامت اعمال كسانى ديگر از انسان سؤال نمى‌شود، حتى اگر پدرش يا فرزندش هم باشد! «كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ»[١] هركس در گرو اعمال خود است. هوش كنيد فريب شياطين را نخوريد، چه شياطين انسى باشند و چه شياطين جنى، مگر ممكن است گناه كسى ديگر را انسان به‌گردن بگيرد. در روز قيامت پدر از پسر فرار مى‌كند و پسر از پدر، برادر از خواهر و خواهر از برادر، دختر از مادر و مادر از

[١] - مدثر/ آيه ٣٨