انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٣٨ - بت هاى سه گانه

بت‌هاى سه‌گانه‌

«أَفَرَأَيْتُمُ اللاتَ وَالْعُزَّى» «وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الأخْرَى»

به من خبر دهيد از بت‌هاى خود، از لات و عزى، اين هردو در ميان شما بت‌پرستان از مقام اول و دوم برخوردار بودند. سومين بت آنان" منات" نام داشت. لات و عزى از نظر رتبه نزد مشركين از احترام ويژه برخوردار بودند؛ اماّ منات نيز در درجه سوم قرار داشت. مشركين به" منات" نيز احترام داشتند؛ ولى به اندازه لات و عزى، نزد آنان محترم نبود.

مشركين گمان مى‌كردند كه اين سه بت آنان، فرشته‌هاى بزرگ‌اند، يا صورت‌هاى فرشته هستند، آنان فرشته‌ها را دختران خدا مى‌گفتند. مشركين قريش به خرافات گرفتار بودند و إلّا اين سه عدد بت بزرگ آنان، از چوب، فلز، سنگ و يا از چيزهاى ديگر ساخته شده بودند. آنان با اين‌كه از جنسيت آن‌ها مى‌دانستند، بازهم ادعا مى‌كردند: كه اين سه بت، فرشته‌هاى بزرگ خدا هستند. آنان خيال مى‌كردند كه فرشته‌ها دختران خدا هستند. ما اين سه فرشته بزرگ را پرستش مى‌كنيم كه آن‌ها نسبت به ساير بت‌ها، مقام بالاترى در نزد خدا دارند و به همين دليل ما آن‌ها را واسطه قرار مى‌دهيم. مشركين مى‌گفتند: خداى آسمان و زمين، همان خداى بزرگ است؛ اما بت‌هاى ما خدايانى كوچك‌ترى‌اند كه در امورات روز مره ما مدخليت دارند. لذا ما حوايج روز مره خود را از همين بت‌ها مى‌خواهيم و آن‌ها از چنين قدرتى برخوردار هستند كه حوايج روز مره ما را برآورده سازند. (شرك در خالقيت و به تبع آن شرك در عبادت داشتند)