انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١٤ - خصوصيات ستاره شعرى

ستاره" شعرى" نيز در همان طرف قابل رويت است، به همين مناسبت كه آن ستاره به طرف يمن ديده مى‌شود، نام آن را ستاره يمانى گذاشته‌اند. يك ستاره ديگر نيز به نام" شعرى" وجود دارد كه به طرف شام ديده مى‌شود، شام به طرف شمال شبه جزيزه واقع گرديده است، لذا به آن ستاره‌اى‌كه به طرف شام ديده مى‌شود،" شعرى" ثانى مى‌گويند؛ ولى ستاره معروف" شعرى" همان ستاره معروف يمانى است.

احتمالًا اين آيه مباركه، در كتب سابق ذكر نشده باشد؛ زيرا به دليل اين‌كه يك قومى از عرب، بنام" خزعه"، ستاره" شعرى" را مى‌پرستيدند، چون خيلى ستاره درخشان بود، آنان اعتقاد پيدا كردند كه همين ستاره" شعرى" كه در سحرگاه ديده مى‌شود، در حوادث روز مره آنان مدخليت دارد. قوم خزعه، از روى خرافات و جاهليت ستاره" شعرى را پرستش مى‌كردند. آيه مباركه، احتمالًا، بر رد اعتقادات قوم" خزعه" نازل گرديده است و مى‌خواهد براى آنان بفهماند كه ستاره" شعرى" مانند ساير ستارها يك كره‌اى است كه نه شعور دارد و نه ادراك، آن ستاره در مسائل روز مره شما هيچ نقشى ايفا نمى‌تواند و نه توان چنين كارى را دارد. ستاره شعرى، مثل ساير ستارگان مخلوق خداست. پروردگار ستاره" شعرى" همان پروردگار يگانه است كه همه‌ى مخلوقات مربوب اوست. ستاره" شعرى" نه براى شما فايده مى‌رساند و نه ضرر، بى‌جهت وقت خود را ضايع نكنيد كه او قابل پرستش نيست.

خصوصيات ستاره شعرى‌

در مورد اين ستاره عجيب، كه قرآن از ميان ستاره‌ها نام آن را بخصوص ياد مى‌كند، خصوصيات زيادى نقل شده است.