انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٠٧ - اصول كلى آيات مباركه

اين‌كار نياز به يك انقلاب دارد، بايد انقلاب فرهنگى به وجود آيد! بايد درس‌ها و رشته‌ها كنونى معيارى شود، افغانستان يك كشور اسلامى است، ما بايد از تجربيات جامع الأزهر مصر و حوزه علميه قم استفاده كنيم و از طريق دانشگاه‌ها و حوزه‌هاى علميه، يك تحول اساسى در اين كشور جنگ ديده و فقير به وجود بياوريم.

برگرديم به اصل موضوع، آياتى‌كه قبلا خوانديم، چند مطلب و يا چند اصل كلى را بيان مى‌كند كه بايد يكى يكى به آن‌ها پرداخته شود.

اصول كلى آيات مباركه‌

اصل اول: «وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى‌»

آن‌چه كه بدرد انسان مى‌خورد، سعى و تلاش اوست. حالا اين سعى و تلاش در راه خير باشد، يا در راه شر، در هردو صورت، حاصل تلاشش به او مى‌رسد.

اصل دوم: «وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى‌»

سعى در لغت به معناى تند رفتن، دويدن آهسته، حد وسط، نه خيلى تند و نه خيلى آرام و آهسته است. مراد از سعى دراين‌جا تلاش كردن است. مى‌گويد: انسان هر مقدارى‌كه در دنيا تلاش كند، به همان مقدار برايش پاداش مى‌رسد. اگر تلاش انسان در جهت منفى باشد، بدى و عذاب به او مى‌رسد. اگر در جهت مثبت باشد، اجر و پاداش به او مى‌رسد. «وَ أَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرى‌» هركس در قيامت نتيجه تلاش خود را مى‌بيند. عمل انسان تجسم پيدا مى‌كند و ديده مى‌شود. «يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً»[١] در روز قيامت عمل خوب و بدى را كه انسان انجام داده‌

[١] - آلعمران/ آيه ٣٠