انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٨ - وجوب اطاعت از پيغمبر

خود ترس داشتند، قرآن كريم در جايى مى‌فرمايد: «قالَتِ الْأَعْرابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا وَ لَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمانُ فِي قُلُوبِكُمْ»[١] رسول من! عده‌اى از بيابانى‌ها نزد تو مى‌آيند، ادعا مى‌كنند كه به تو ايمان آورده‌اند، به آنان بگو! هنوز ايمان در قلب‌هاى تان داخل نشده‌است و بايد بگوييد كه به تو تسليم شده‌ايم.

وجوب اطاعت از پيغمبر

آنانى‌كه در مدينه از دستور پيغمبر تخلف كردند، مثل همان بيابانى‌هاى بودند كه ايمان در قلب‌هاى‌شان داخل نشده بود. يك‌عده هستند كه از جنگ فرار مى‌كنند، حكم آنان معلوم است كه فرار از جنگ از گناهان كبيره است، يك‌وقت ديگر فرار نمى‌كنند؛ ولى بهانه مى‌گيرند و نمى‌خواهد در جهاد شركت كنند. بهانه گيرى و تعلل نيز كار حرام است، خصوصاً وقتى‌كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم كه مؤسس حكومت اسلامى است، دستور مى‌دهد كه حركت كنيد، براى همه واجب مى‌شود كه فوراً حركت كنند، ولو براى جنگ هم نباشد، به محض دستور پيغمبر بر انسان واجب مى شود كه از او اطاعت كند. در اين سفر هرچند موضوع جنگ مطرح نبود؛ ولى همين‌كه پيغمبر دستور داده بود برتمام مسلمانان واجب شده بود تا به نداى آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم لبيك گويند، حالا ممكن است كسى بگويد: پيغمبر براى جنگ به حديبيه نرفته بود، براى چه اطاعت از حكم او بر مردم واجب بود؟ جواب واضح‌

[١] - حجرات آيه ١٤