انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٢٢ - سرزنش انسان ها

انسان وجود ندارد و تنها اوست كه مى‌تواند به فضل و كرمش انسان را از عذاب نجات دهد.

سرزنش انسان‌ها

«أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ‌»

آيا از اين سخن تعجب مى‌كنيد؟ نه تعجب نكنيد! اين‌ها حقيقت‌هايى است كه براى شما بيان مى‌شود.

«وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ‌»

شما به‌جاى اين‌كه گريه كنيد مى‌خنديد؟ واقعاً اين چنين است، مردم جاهل و نادان به پيغمبران مى‌خنديدند و آنان را مسخره مى‌كردند. وقتى پيغمبران از قيامت صحبت مى‌كردند، همه مى‌خنديدند، استخوان‌هاى پوسيده را مى‌آوردند، پيش انبياء مى‌انداختند و مى‌گفتند: آيا اين‌ها زنده مى‌شوند؟! مردم جاهل بودند، فكر مى‌كردند كه وقتى انسان بميرد، ديگر در خاك محو و نابود مى‌شوند، لذا فكر مى‌كردند كه انبياء دروغ مى‌گويند: حساب چيست؟ قيامت چيست؟ با اين سخنان‌شان پيغمبران الهى را به باد مسخره مى‌گرفتند.

اكنون از بركت علوم تجربى مسئله‌ى قيامت تاحدود زيادى علمى شده است و تمام چيزهاى‌كه پيامبران مى‌گفتند، يكى پس از ديگرى ثابت مى‌شوند. «وَلا تَبْكُونَ» آيا شما برخود گريه نمى‌كنيد؟! مسئله‌ى قيامت خيلى دقيق است، حتى در همين دنيا اگر كسى بفهمد كه شب دزدها مى‌آيند، مال او را مى‌برند و خود او را مى‌كشند، حتماً به‌حال خودش گريه مى‌كند؟ مسلماً انسان عاقل بر بدبختى خود هيچ‌گاه‌