انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩٢ - تقرب جستن بسوى خدا

پرهيز از زرق و برق دنيا

«يا أحْمَدُ! احْذَرْ أنْ تَكُونَ مِثْلَ الصَّبِىِّ إذا نَظَرَ إلَى الْاخْضَرِ وَالْاصْفَرِ أحَبَّهُ وَإذا أُعْطِىَ شَيْئاً مِنَ الْحُلْوِ وَالْحامِضِ اغْتَرَّ بِهِ»

اى احمد! مبادا مانند بچّه‌ها باشى كه هرگاه به رنگ‌هاى سبز و زرد نظر مى‌افكنند، به آن‌ها دل مى‌بندند و يا وقتى طعم ترش و شيرين در اختيارشان قرار مى‌گيرد، نسبت به آن فريفته مى‌شوند. بچه‌هاى كوچك معمولًا چنين است. وقتى يك چيز را ببينند كه رنگ قشنگ و زيبا دارد، به اصطلاح زرق و برق در آن ديده مى‌شود به او بيشتر توجه نموده و بيشتر علاقه نشان مى‌دهند. خداوند جل جلاله خطاب به پيغمبرش مى‌فرمايد: مثل كودكان مباش! كه رنگ‌هاى جذاب آنان را بسوى خود مى‌كشاند. يا وقتى خوراك‌هاى شرين و خوش‌مزه را بخورند، همه چيز را به‌حال خودش گذاشته و مشغول خوردن مى‌شوند. رسول من، تو نبايد آن‌گونه باشى! به هر مقدارى كه احتياج دارى از امكانات دنيا استفاده كن. خلقت تو براى اين نيست كه به دنبال جذابيت‌ها بروى، به‌دنبال لذت‌ها بروى. نعمت‌ها و لذت‌هاى براى شما نيست مگر اندكى. دنيا براى كسب تكامل و شفافيت نفس توست نه براى تجملاتى‌كه در آن مى‌بينى. وقتى‌كه آن‌حضرت اين جمله را از پروردگار خود شنيد. عرض كرد.

تقرب جستن بسوى خدا

«يارَبِّ! دُلَّنِى عَلى عَمَل أتَقَرَّبُ بِهِ إِلَيْك» خدايا مرا به عملى رهنمايى كن كه موجب تقرب تو واقع شوم. «اجْعَلْ لَيْلَكَ نَهاراً وَنَهارَكَ لَيْلًا» خداوند جل جلاله خطاب به پيغمبرش فرمود: شب خود را روز، و روز خود را شب قرار بده. پيغمبر عرض كرد.