انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٣ - ضررهاى بدگمانى

اوقات توسط گمان خانه‌ها خراب مى‌شود؛ مثلًا كسى نسبت به زن خود گمان‌بد پيدا مى‌كند، سرانجام بدگمانى به طلاق منجر مى‌شود، به خشونت منجر مى‌گردد. در أثر بدگمانى زندگى براى مرد و زن تلخ مى‌شود، كانون گرم خانوادگى از هم مى‌پاشد و بچه‌هاى كوچك بى‌مادر يا بى‌پدر مى‌شوند. غم و ناراحتى جاى خوش‌بختى خانواده‌ها را مى‌گيرد. خيلى اوقات مى‌شود كه اگر انسان نسبت به خانم خود، يا نسبت به ساير مردم بدگمان مى‌شود، كار به قتل و كشتار مى‌انجامد، لذا قرآن مى‌فرمايد: نبايد به‌گمان خود عمل كنيد. ممكن است يك‌وقت زن با يكى از خويشاوندان خود لبخند بزند، شوهر با ديدن آن ناراحت مى‌شود، گمان مى‌كند كه زنش به او علاقه دارد، گمان بد در قلب مرد جاى مى‌گيرد، آهسته آهسته خانه براى هردو جهنم درست مى‌شود، خوش‌بختى آهسته آهسته از خانه رخت برمى‌بندد و جاى خود را به رنج و ناراحتى مى‌دهد. سرانجام روزى فرا مى‌رسد كه زن ومرد با بدبينى كامل از هم جدا مى‌شوند و فرزندان آنان از نعمت كانون گرم خانوادگى محروم مى‌شوند.

چرا ما به فرهنگ اسلامى خود عمل نكنيم؟ چرا نسبت به همسر خود گمان بد پيدا كنيم؟ چرا همسايه نسبت به همسايه گمان بد نمايد؟ بسيار جاى تأسف است. گمان بد در هر صورتى‌كه باشد براى انسان حرام است. چه در مورد زن و بچه خود انسان، چه در مورد زن و بچه ديگران، چه در مورد همسايه و يا كسى ديگر، در تمام موارد گمان بد حرام شمرده شده است، عواقب گمان بد خيلى خطرناك است. گمان بد هم به دنياى انسان ضرر مى‌رساند و هم به دين انسان، لذا چه بهتر است كه‌