انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨٧ - محبت با بندگان خدا

مى‌داند كه نسبت به آنان محبت كند، محبت خدا مثل محبت بنده نيست كه فقط در دل كسى را دوست داشته باشد؛ بلكه محبت خدا شامل رحمت او مى‌شود. كسى‌كه مورد محبت خدا واقع شود، در رحمت خدا غرق مى‌شود. رحمت خدا شامل تمام نعمت‌هاى او مى‌شود. كسى‌كه در اين مقام برسد، در بالاترين مقام انسانى رسيده است.

محبت با بندگان خدا

در يك حديث ديگر كه ظاهراً سند آن نيز معتبر است چنين نقل شده است كه يك نفر در كوچه آمده بود و درى خانه كسى را دق‌الباب مى‌كرد. يك نفر ديگر در همين وقت از ره عبور مى‌كرد، از او پرسيد: چرا درب اين خانه را مى‌زنى، چيزى از صاحب آن مى‌خواهى؟ گفت نه، پرسيد: طلب‌كار هستى؟ گفت نه، پرسيد: كدام توقع ديگرى دارى؟ گفت نه، به خواست‌گارى دخترش آمدى؟ گفت نه،. پرسيد: وقتى هيچ چيزى از او نمى‌خواهى، چرا درب خانه او را مى‌كوبى؟ گفت: فقط براى اين‌كه برادر دينى من است. مرد مؤمن است، مى‌خواهم او را زيارت كنم. من دروازه او را براى خد مى‌كوبم، نه براى خودم. مرد گفت: براى خدا مى‌كوبى؟! گفت بلى. سپس مرد گفت: بشارت باد تو را، من انسان نيستم؛ بلكه فرشته هستم. من ازجانب خدا مأمور هستم كه به تو بشارتى خوش بدهم. مرد گفت چه بشارتى؟ گفت: بشارت من براى تو اين است كه خداوند جل جلاله بهشت را براى شما واجب كرد.

مى‌بينيد كار براى خدا چه قدر ارزش دارد؟ اين مرد بدون اين‌كه كدام توقع از آن مؤمن داشته باشد، خوست از او احوال جويى كند. نه موضوع كمك در كار