انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٣ - معناى يدالله

نزديك مى‌شود، او در قيامت خدا به شما پاداش نيكو مى‌دهد؛ اگر به حرفش گوش نداديد، به دام شيطان گرفتار مى‌شويد، از خداوند دور مى‌شويد، در قيامت او شما را عذاب مى‌كند. «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ» رسول من! آنانى‌كه با تو بيعت كرده‌اند، در واقع با خداى خود بيعت كرده‌اند، دست خدا بالاى دست‌هاى آنان است. اشتباه نشود، خداوند داراى دست نيست، او جسم نيست تا دست داشته باشد! «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‌ءٌ»[١] هيچ چيز با خدا قابل قياس نيست، او مجرد است، منتهى از اين‌كه براى انسان‌ها بفهماند، كلمه دست را بكار برده است، فهم انسان‌ها ضعيف است و خداوند متعال جل جلاله مى‌خواهد با استعمال بعض كلمات مقصد را براى انسان‌ها تفهيم كند. بقول شاعر كه مى‌گويد:

معناى يدالله‌

ما و شما با بچه‌هاى كوچك چگونه صحبت مى‌كنيم؟ سعى مى‌كنيم كه به نحوى مطلب را به بچه كوچك بفهمانيم، خداوند جل جلاله نيز با ما انسان‌ها طورى صحبت مى‌كند كه براى ما قابل درك باشد. ما نمى‌دانيم كه «يدُ اللَّهِ» مظهر چيست؟ مظهر سلطنت خدا، مظهرقدرت خدا، مظهر عظمت و بزرگى خداست، هيچ نمى‌دانيم! شايد هم مظهر اين باشد كه قدرت خدا ما فوق همه‌ى قدرت‌ها است و او بر همه چيز مسلط است. «يدُ اللَّهِ» يقيناً به معناى لغوى آن كه دست باشد نيست، تأويل بردن‌

[١] - شورى/ آيه ١١