انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٠ - بيعت با خدا

بيعت با خدا

«إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى‌ نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى‌ بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً»

كسانى‌كه با تو بيعت مى‌كنند (در حقيقت) تنها با خدا بيعت مى‌نمايند، و دست خدا بالاى دست آن‌هاست، پس هركس پيمان‌شكنى كند، تنها به زيان خود پيمان شكسته است؛ و آن‌كس كه نسبت به عهدى كه با خدا بسته وفا كند، به‌زودى پاداش عظيمى به او خواهد داد.

اين بيعت‌كه در زير درختى در حديبيه صورت گرفت، بنام بيعت رضوان نيز معروف است. همان‌گونه كه قبلا اشاره كردم، بعد از اين‌كه به حديبيه خبر رسيد كه عثمان راكشتند! پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم خيلى ناراحت شد؛ زيرا در آن‌زمان نيز سفير يا فرستاده مصونيت داشت، كسى سفير را نمى‌كشت، حتى در موقع جنگ هم كسى به سفير كارى نداشت و تازه او را احترام هم مى‌كردند. با شنيدن خبر قتل عثمان، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم سخت ناراحت شد و در زير درختى آمد، وقتى مردم ديدند كه پيغمبر ناراحت است، صحابه همه نزد پيغمبر آمدند و عرض كردند، يا رسول الله ما دوباره با تو بيعت مى‌كنيم و تعهد مى‌سپاريم كه تا پاى‌جان از تو حمايت كنيم.

قرآن مجيد به همين مناسبت ياد آورى مى‌نمايد و مى‌فرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ» رسول من! كسانى‌كه با تو بيعت كردند، مثل اين است كه با خداى خود بيعت كرده‌اند. بيعت، از ماده" بيع" است، بيع در عربى، يعنى فروختن، در زبان عرب به فروشنده" بايع و به خريدار مشترى مى‌گويد، در ميان عرب رايج بود كه مشترى و بايع بعد از خريد و فروش به‌همديگر دست مى‌دادند. در بيعت نيز