انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٧٥ - مقاومت و اعتماد به نفس

مقابل امواج بزرگ است و براى نجات از امواج بزرگ به يك نقطه‌ى اتكاء ضرورت دارد. انسان بايد يك سطح اتكاء برايش وجود داشته باشد. يك تكيه‌گاه مورد اعتماد، تا در صورت لزوم بر او تكيه كند. تكيه گاه مورد اعتماد براى انسان بسيار مهم و ضرورى است.

به‌عنوان مثال، يك‌وقتى انسان در بيابان است، گرد و خاك برمى‌خيزد، هوا تاريك مى‌شود. انسان راه را گُم مى‌كند، نمى‌داند به‌كدام سمت و سوى برود. به هر طرف كه روى آورد بادهاى طوفانى مانع رفتن او مى‌شود. به نظر شما در هم‌چه شرايطى اگر يك شخص قدرت‌مند پيدا شود و دست انسان را بگيرد و از طوفان نجات دهد، چه حالتى براى انسان پيدا مى‌شود؟ چه‌قدر خوش‌حال مى‌شود؟ در چنين شرايطى انسان از خوش‌حالى به خود نمى‌گنجد و گويا بال در مى‌آورد. زندگانى دنيا سراسر اين چنين است؛ مشكلات زيادى در مسير زندگانى وجود دارد كه ممكن است هرگاهى دامن‌گير انسان شود. انسان بايد به چيزى اعتماد كند، آيا چيزى جز خداى واحد و توانا وجود دارد كه انسان به او اعتماد كند؟ هرگز چنين چيزى مورد اعتماد، جز خداى حكيم و عليم نبوده و نخواهد بود. پس اگر قرار باشد انسان به چيزى توكل كند، چه چيزى از خدا بهتر است؟ چرا انسان به خدا توكل نكند؟ چرا به او اعتماد نكند كه در هر شرايط او تكيه‌گاهى بس قوى و محكمى براى انسان است.

مقاومت و اعتماد به نفس‌

توكّل نمودن به خدا براى انسان بسيار مفيد است. راه مشكلات را براى انسان نشان مى‌دهد، گره از مشكلات‌هاى زندگى باز مى‌كند. نفس توكّل و اعتماد كردن‌