انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٧٧ - دورى از گناهان كبيره

چنين شرايط حيات در آن وجود داشته باشد، لذا قرآن مجيد، از زمين بخصوص ياد مى‌كند. «لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا بِما عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى» [بايد بدانيد] كه ما به آنانى‌كه عمل خوب انجام مى‌دهند، نيز به اندازه عمل‌شان جزا و پاداش مى‌دهيم و هم‌چنين بدكاران را نيز به اندازه كارهاى ناشايسته‌شان جزا مى‌دهيم. (اين از مقتضاى عدالت ماست.)

دورى از گناهان كبيره‌

«الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى‌»

كسانى‌كه از گناهان كبيره و فاحشه‌ها اجتناب مى‌كنند، ولى گاهى به گناهان صغيره آلوده مى‌شوند، آمرزش پروردگار تو گسترده است و گناهان اندك آنان را مى‌بخشد. خداوند نسبت به شما آگاه‌تر از همه است. گناهان انسان بردو قسم است. يكى گناهان كبيره و ديگرى گناهان صغيره مى‌باشد. اگر انسان نسبت به معصيت پروردگار فكر كند، گناهان همه كبيره است، گناه صغيره اصلًا وجود ندارد، براى اين‌كه خداوند جل جلاله رب العالمين است و خالق همه‌ى مخلوقات است. معلوم است اگر كسى خالق آسمان‌ها و زمين را نافرمانى كند، گناه بزرگى انجام داده است. ما همه مخلوق او هستيم، همه چيز ما از اوست، لذا مخالفت و نافرمانى از او بسيار زشت و ناپسند است.