انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٦ - دروغگويى منافقين

منافقين نه تنها از اين‌كه كشته مى‌شوند در صلح حديبيه شركت نكردند؛ بلكه آنان منتظر بودند كه در اين سفر پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم با ياران خود همه كشته مى‌شوند و ما براى هميشه از شر اسلام راحت مى‌شويم، به راستى هم اگر پيغمبراسلام صلى الله عليه و آله و سلم كشته مى‌شد، اساس اسلام نابود مى‌گرديد؛ ولى منافقين نمى‌دانستند كه خداوند جل جلاله پيغمبر خود را حفظ مى‌كند و دين خود را بى‌صاحب نمى‌گذارد.

دروغگويى منافقين‌

منافقين هميشه دروغ مى‌گفتند و با تبليغات دروغين خود مردم را نسبت به دين بدبين مى‌كردند و يك‌عده را به تشكيك مى‌انداختند، مردم را با فريب و نيرنگ ترغيب مى‌كردند تا از پيغمبر پيروى نكنند. يكعده‌اى از مردم واقعاً ساده هستند، حرف هركس را قبول مى‌كنند، هرچيزى به آنان گفته شود بدون تحقيق مى‌پذيرند، اين كار آنان باعث مى‌شود كه به دين خدا بدبين شوند، يك وقت اگر پاى منبر بروند و به تبليغات مبلغ دينى گوش دهند، زود متدين مى‌شوند و به دين ابراز علاقه مى‌كنند؛ اما چند روز اگر از مبلغ دينى دور شوند و به دام منافقين بيفتند، زود فريب مى‌خورده و گمراه مى‌شوند. يك‌عده‌اى ديگر نوجوانان هستند، از دين معلومات كافى ندارند، وقتى به دام منافقين مى‌افتند، زود گمراه گرديده و انحراف پيدا مى‌كنند.

آن عده از منافقين‌كه در مدينه بودند، پير مردهاى و پيره زن‌هاى ساده لوح را فريب مى‌دادند، نوجوانان كم‌تجربه را گمراه مى‌كردند و نمى‌گذاشتند كه آنان از پيغمبر اطاعت كنند، كار منافقين وسوسه كردن و ايجاد تشكيك بود. قرآن مجيد به آنان نيز وعده عذاب مى‌دهد. قرآن مجيد مى‌فرمايد: «عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ» حوادث بد