انوار هدايت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٤ - گواهى برگواهان

رسول من، ما تو را فرستاديم كه شاهد و گواه باشى تا روز قيامت شهادت بدهى، در مورد شهادت، قبلا قدرى صحبت شد؛ ولى هر مقدار صحبت شود، باز هم مطلب تمام نمى‌شود. در آيه ديگر مى‌فرمايد: «فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى‌ هؤُلاءِ شَهِيداً»[١] رسول من! چه حالى خواهى داشت در آن زمانى‌كه از هر امت شاهدى بياوريم؟! در حديثى نقل شده است كه در يك شب جمعه پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم به يكى از صحابه فرمود، قرآن بخوان! او در جواب گفت: يا رسول الله من قرآن بخوانم! در حالى‌كه قرآن بر تو نازل شده است، فرمود: بلى تو قرآن بخوان! او مى‌گويد: شروع كردم به خواندن قرآن، وقتى به اين آيه مباركه رسيدم، «فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى‌ هؤُلاءِ شَهِيداً» ديدم پيغمبراسلام صلى الله عليه و آله و سلم تحت تأثير قرار گرفت! و اشكهاى مبارك جارى شد. معلوم است كه شاهد امت‌ها همان انبياى شان است. يعنى از هر امت يك شاهد خواهيم آورد تا بر امتان خود شهادت بدهند و تو را مى‌آورم تا شاهدى برتمام شهادت دهندگان باشى!. و ممكن است كه كلمه (هؤلاء) اشاره به امتان او باشد نه به انبياى پشين.

گواهى برگواهان‌

مقام پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم در قيامت خيلى بالا مى‌رود، در روز قيامت، آن بزرگوار، دو نوع شهادت مى‌دهد، يكى شهادت بر امت‌هاى خود كه قدر متيقن بر تمام امت دعوت است، يعنى بر تمامى انسان‌هاى روى زمين چه كافر و چه مسلمان، كه به نحوى دعوت آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم به آنان رسيد است، شهادت مى‌دهد. دومى، برآنانى‌كه‌

[١] - نساء/ آيه ٤١