رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٩٦ - ب مسئوليت مرد

خداوند، شهوت را ده جزو آفريد: نُه جزوِ آن را در زنان قرار داد و يك جزوِ آن را در مردان. اگر كه خداوند به اندازه شهوت، در زنان حيا قرار نداده بود، بدون شك، به هر مردى، نُه زن بسته مى‌شدند.

در همه اين احاديث، يك چيز، مسلّم است و آن اين كه قدرت شهوانى زن بر مرد و همچنين حياى زن بر مرد، برترى دارد؛ امّا در ميزان اين برترى، اختلاف وجود دارد. آيا اين اختلاف، به معناى تناقض است و يا به جهت تفاوت افراد؟ اگر به دليل تفاوت افراد است، اين تفاوت، شخصى است يا نژادى يا جغرافيايى و ...؟ مسائلى همچون برترىِ قدرت جنسى زن بر مرد و برترىِ حيا و خويشتندارى زن بر مرد و همچنين درصد اين برترى و فرضيه‌هايى كه درخصوص تفاوت درصدها وجود دارد، همگى مى‌توانند موضوع تحقيقات روان‌شناختى باشند. آنچه در اين جا مهم است اين كه نياز جنسى زن بر نياز جنسى مرد، برترى دارد.

بر همين اساس، مسئوليت جنسى مرد در برابر همسرش افزايش مى‌يابد. در متون اسلامى، مردانى كه نياز جنسى همسرشان را ناديده مى‌گيرند، نكوهش شده‌اند.[١] عبد اللّه بن عمرو بن عاص نقل مى‌كند كه پدرم، زنى از قريش را به همسرى من در آورد. چون بر من در آمد، چندان سرگرم عبادت- از روزه و نماز- بودم كه به او

اعتنا نمى‌كردم. عمر و بن عاص، به ديدن عروسش آمد و نزد او رفت و گفت: شوهرت را چگونه يافتى؟ همسرم گفت: بهترين مرد است- يا همانند بهترين شوهر است-؛ آغوش براى ما نگشوده، و بسترى برايمان نمى‌شناسد! پدرم، به من رو كرد و شروع كرد به نكوهش كردن و زخم زبان زدن و گفت: من زنى خانواده‌دار از

[١]. ر. ك: تحكيم خانواده، ص ٣٢٣( نكوهش پاسخ ندادن شوهر به نياز همسر).