يوسف، پسر يعقوب، برادرش را ملاقات كرد و گفت: اى برادر! چگونه توانستى [با وجود غم فراق‌] پس از من ازدواج كنى؟ گفت: پدرم مرا امر كرد و فرمود: اگر مى‌توانى براى تو ذرّيه‌اى باشد كه زمين را به تسبيح سنگين نمايند، انجام ده.[١]

آنچه حضرت يعقوب (ع) بر آن تكيه مى‌كند، مسئله تربيت توحيدى، است نه چيز ديگر.

در تفسير العياشى به نقل از پيامبر خدا (ص) آمده است كه پيش از اين كه حضرت يوسف (ع)، خود را به بنيامين معرفى كند، گفتگويى ميانشان صورت گرفته كه در بخشى از آن آمده است:

... حضرت يوسف به برادرش فرمود: «تا چه اندازه در فراق برادرت اندوهگين بودى؟». گفت: آن قدر كه يازده پسر برايم به دنيا آمد و بر هر يك نامى را كه از نام او اشتقاق مى‌يافت، نهادم. پس يوسف به او گفت: «چنان مى‌نمايد كه به همسرگزينى و فرزندخواهى تمايل دارى؟». بنيامين به او گفت: پدرى نيكوكار دارم و او گفت ازدواج كن، شايد خداوند از تو ذرّيه‌اى بيرون آورَد كه زمين را به‌

تسبيح، سنگين كنند.[٢]

اين متون نشان مى‌دهد كه يكى از فلسفه‌هاى اساسى ازدواج و تشكيل خانواده، تربيت نسل توحيدى است.

[١].

إِنَّ يُوسُفَ بْنَ يَعْقُوبَ لَقِيَ أَخَاهُ فَقَالَ: يَا أَخِي، كَيْفَ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَتَزَوَّجَ النِّسَاءَ بَعْدِي؟ فَقَالَ: إِنَّ أَبِي أَمَرَنِي وَ قَالَ: إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ لَكَ ذُرِّيَّةٌ تُثْقِلُ الْأَرْضَ بِالتَّسْبِيحِ فَافْعَلْ. ( الكافى، ج ٥، ص ٣٣٣؛ و ج ٥، ص ٣٢٩؛ بحار الأنوار، ج ١٢، ص ٢٦٦، ح ٣٣).

[٢].

فقال‌ له‌ ى وسف: ... فَمَا بَلَغَ مِنْ حُزْنِكَ عَلَيْهِ؟ قَالَ: وُلِدَ لِي أَحَدَ عَشَرَ ابْناً كُلُّهُمُ أَشْتَقُّ لَهُ اسْماً مِنْ اسْمِهِ، فَقَالَ لَهُ يُوسُفُ: أَرَاكَ قَدْ عَانَقْتَ النِّسَاءَ وَ شَمَمْتَ الْوَلَدَ مِنْ بَعْدِهِ؟ قَالَ لَهُ ابْنُ يَامِينَ: إِنَّ لِي أَباً صَالِحاً وَ إِنَّهُ قَالَ: تَزَوَّجْ لَعَلَّ اللهُ أَنْ يُخْرِجَ مِنْكَ ذُرِّيَّةً تُثْقِلُ الْأَرْضَ بِالتَّسْبِيحِ‌ ( تفسير العياشى، ج ٢، ص ١٨٤، ح ٤٥؛، قصص الأنبياء، راوندى، ص ١٣٠، ح ١٣٤؛ الأمالى، صدوق، ص ٣٢١، ح ٣٧٥).