رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٨ - يك نكوهش تجرد

ديگر، با گوشزد كردن رسالت اطرافيان، آنان را به فراهم‌آورى زمينه براى ازدواج برمى‌انگيزد. اين حركت دو جانبه، يكديگر را تكميل كرده و مرحله دوم فرايند ازدواج را تسهيل مى‌نمايد. در ادامه به بررسى اين موضوع در منابع اسلامى مى‌پردازيم:

١. تشويق جوانان‌

براى تسهيل در ازدواج، بايد خود جوانان نسبت به اين كار برانگيخته شوند. اگر دختران و پسران، نسبت به ازدواج انگيزه‌اى نداشته باشند، ديگر راه‌كارها بى‌فايده خواهد بود. در سياست انگيزشىِ اسلام براى جوانان، دو محور مهم وجود دارد: نكوهش مجرّد بودن و ارزشمندىِ ازدواج كردن.

يك. نكوهش تجرّد

انسان به چيزى گرايش پيدا مى‌كند كه آن را ارزش بداند. ممكن است برخى افراد، به دلايل پيش‌گفته، تمايلى به ازدواج نداشته باشند. براى اينان، مجرّدى، يك ارزش مثبت به شمار مى‌رود. از اين رو، پيشوايان دين بر آن بوده‌اند تا با توجّه‌دهى به ضد ارزش بودن مجردى، گرايش افراد را به آن از بين ببرند. در همين راستا، ازدواج نكردن را به عنوان يك امر مخالف با اسلام معرفى كرده‌اند تا دين‌باوران بدانند كه اين كار، با دستورهاى دين در تضاد است. پيامبر خدا (ص) مخالفت اسلام را با ازدواج‌گريزى، آشكارا اعلام كرده و فرموده است:

لَا صَرُورَةَ فِى الإِسَلامِ.[١]

ازدواج‌گريزى در اسلام نيست.

از سوى ديگر و فراتر از آن، ايشان از كسانى كه ازدواج نكرده‌اند، به «شرار امّت» ياد كرده است:

خِيَارُ أُمَّتِي الْمُتَأَهِّلُونَ، وَ شِرَارُ أُمَّتِي الْعُزَّابُ.[٢]

بهترين‌هاى امّت من، ازدواج‌كرده‌ها هستند و بدترين‌هاى امّت من مجرّدها.

[١]. سنن ابى‌داوود، ج ٢، ص ١٤١، ح ١٧٢٩؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ٢٧٥، ح ٤٤٤٣٠.

[٢]. جامع الأخبار، ص ٢٧٣، ح ٧٤٨؛ بحار الأنوار، ج ١٠٣، ص ٢٢١، ح ٣٢.