رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٣٤١ - پنج دعاى امام زين العابدين(ع)
تَجْعَلْنِي فِي أَهْلِ الْعُقُوقِ لِلْآبَاءِ وَ الْأُمَّهَاتِ يَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ. اللهمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ ذُرِّيَّتِهِ، وَ اخْصُصْ أَبَوَيَّ بِأَفْضَلِ مَا خَصَصْتَ بِهِ آبَاءَ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ وَ أُمَّهَاتِهِمْ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. اللهمَّ لَا تُنْسِنِي ذِكْرَهُمَا فِي أَدْبَارِ صَلَوَاتِي، وَ فِي إِنًى مِنْ آنَاءِ لَيْلِي، وَ فِي كُلِّ سَاعَةٍ مِنْ سَاعَاتِ نَهَارِي. اللهمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اغْفِرْ لِي بِدُعَائِي لَهُمَا، وَ اغْفِرْ لَهُمَا بِبِرِّهِمَا بِي مَغْفِرَةً حَتْماً، وَ ارْضَ عَنْهُمَا بِشَفَاعَتِي لَهُمَا رِضًى عَزْماً، وَ بَلِّغْهُمَا بِالْكَرَامَةِ مَوَاطِنَ السَّلَامَةِ. اللهمَّ وَ إِنْ سَبَقَتْ مَغْفِرَتُكَ لَهُمَا فَشَفِّعْهُمَا فِيَّ، وَ إِنْ سَبَقَتْ مَغْفِرَتُكَ لِي فَشَفِّعْنِي فِيهِمَا حَتَّى نَجْتَمِعَ بِرَأْفَتِكَ فِي دَارِ كَرَامَتِكَ وَ مَحَلِّ مَغْفِرَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ، إِنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ، وَ الْمَنِّ الْقَدِيمِ، وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ.[١]
بار خدايا! بر محمّد- بنده و فرستادهات- و خاندان پاك او درود بفرست، و برترين درودها و رحمت و بركات و سلامت را ثنار آنان كن. پروردگارا! پدر و مادرم را نزد خود، گرامى بدار و درود خويش را بر آنان ارزانى بدار، اى مهربانترينِ مهربانان!
بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود بفرست، و آشنايى با آن حقّى را كه پدر و مادرم بر عهده من دارند، به من نيز الهام فرما، و آنها را بى كم و كاست، به من بياموز! آن گاه مرا در آنچه از اين حقوق، به من الهام مىكنى، به كار گير، و در انجام دادن آنچه بر من مىآموزى، موفّقم بدار تا چيزى از آنچه را كه به من
آموختهاى، فروگذار نكنم، و اعضاى بدنم، از پرداختن به آنچه الهامم فرمودهاى، سنگين نشود. بار خدايا! بر محمد و خاندان او درود فرست، همانگونه كه به سبب او براى ما حقّى بر خلق، واجب گردانيدى.
بار خدايا! چنانم گردان كه از پدر و مادر خويش، آنگونه هيبت به دل بدارم كه از پادشاه خودكامه دارند، و به آن دو چنان نيكى كنم كه مادر مهربان [به فرزندش مىكند]، و فرمانبردارىام از پدر و مادر و خوشرفتارىام با آنان را در نظرم خوشتر از خوابيدنِ شخص خوابآلوده و گواراتر از سر كشيدنِ آبى كه تشنهكامى مىنوشد، قرار ده تا خواستِ آنان را بر خواستِ خويش برگزينم، و خشنودىِ آن دو را بر
[١]. الصحيفة السجّادية، ص ١٠١، دعاى ٢٤؛ المصباح فى الأدعية والصلوات والزيارات، ص ٢١٥.