و چه آنها كه فراموش كردم [بگويم‌]؛ چه آنها كه به زبان آوردم و چه آنها كه در دل داشتم؛ چه آنها كه آشكار نمودم و چه آنها كه پنهان داشتم. در همه اينها، مرا به سبب درخواستم از تو، از درستكاران قرار بده؛ از دست‌يابندگان به تقاضايشان از تو؛ از محروم ناشدگان از توكّل بر تو؛ از خو گرفتگان به پناه جستن از تو؛ از سودبَرَندگان در سوداىِ با تو؛ از پناهندگان به عزّت تو؛ از آنان كه از فضل خود، روزىِ حلال را بر ايشان فراخ گردانيده‌اى، و به جود و كَرَمت، به ايشان گشايش داده‌اى؛ از آنان كه به واسطه تو، از ذلّت، به عزّت رسيده‌اند، و از ستم، به عدل تو پناه آورده‌اند، و به رحمت تو، از بلا رهيده‌اند، و به توانگرىِ تو، از فقر به بى نيازى رسيده‌اند، و به بركتِ پروادارى از تو، از گناه‌ها و لغزش‌ها و خطا مصون مانده‌اند، و بر اثرِ طاعت تو، به خوبى و هدايت و دوستى موفّق گشته‌اند، و به واسطه قدرت تو، ميان آنان و گناهان، مانعْ پديده آمده است. آنان كه هر نافرمانى‌

را وانهادند و در پناه تو آرميدند.

پروردگارا! همه اين موهبت‌ها را به توفيق و رحمتت، به ما عطا بفرما، و ما را از عذاب آتشِ سوزان، پناه بده، و همانند آنچه را براى خود و فرزندانم در دنيا و آخرت از تو خواستم، به همه مسلمانان- از مرد و زن-، و جملة مؤمنان- از مرد و زن- عطا بفرما؛ كه به راستى، تو، نزديك و اجابت كننده و شنوا و دانا و با گذشت و آمرزنده و رئوف و مهربانى. ما را در دنيا، نيكى ده، و در آخرت نيز نيكى ده، و از عذاب آتش، نگاهمان بدار!

جالب اين كه از سوى ديگر، نفرين كردن فرزندان، به شدّت مورد نهى قرار گرفته است. پيامبر خدا (ص) سفارش فرموده است كه فرزندانتان را نفرين نكنيد؛ زيرا ممكن است در زمان استجابت دعا باشد و يك وقت، به اجابت رسد.[١] در حديث‌

[١].

لَا تَدعُوا عَلَى أَولَادِكُم فَيُوَافِقَ ذلِكَ إِجَابَةً ( الفردوس، ج ٥، ص ٥١، ح ٧٤٣٢؛ تاريخ أصبهان، ج ٢، ص ٢٩٦، ش ١٧٨٤). لَا تَدعُوا عَلَى أَنفُسِكُم، وَ لَا تَدعُوا عَلَى أولَادِكُم، وَ لَا تَدعُوا عَلَى أَموَالِكُم؛ لَا تُوافِقُوا مِنَ الله سَاعَةً يُسأَلُ فِيهَا عَطَاءٌ فَيَستَجِيبُ لَكُم‌ ( صحيح مسلم، ج ٤، ص ٢٣٠٤، ح ٣٠٠٩؛ سنن أبى داوود، ج ٢، ص ٨٨، ح ١٥٣٢؛ صحيح ابن حبّان، ج ١٣، ص ٥٢، ح ٥٧٤٣؛ رياض الصالحين، ص ٥٣٨؛ كنز العمّال، ج ٢، ص ٩٣، ح ٣٢٩٢).