رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٣٠ - حسن تدبير

مؤمن، تربيت‌شده خداوند (عزوجل) است؛ هرگاه خداوند به او گشايش دهد، گشاده‌دستى مى‌كند و هرگاه از او باز گيرد، او هم دست نگه مى‌دارد.

پس، بهتر اين است كه هنگامى كه خداوند تعالى بر ما جود و بخشش مى‌كند، ما نيز ببخشيم و هنگامى كه چيزى نمى‌دهد، ما هم ندهيم.[١] برخى اصحاب امام صادق (ع) نقل مى‌كنند كه در ميهمانى‌ها گاهى امام (ع)، غذاى خوبى به ما مى‌دادند و گاهى غذاى ساده آماده مى‌كردند. به ايشان گفتيم: اى كاش شما آينده‌نگرى مى‌كرديد تا وضعتان متعادل گردد! امام صادق (ع) در پاسخ فرمود:

إِنَّمَا نَتَدَبَّرُ بِأَمْرِ اللهِ (عزوجل)، فَإِذَا وَسَّعَ عَلَيْنَا وَسَّعْنَا، وَ إِذَا قَتَّرَ عَلَيْنَا قَتَّرْنَا.[٢]

همانا ما همسان با خواست خداوند تدبير مى‌كنيم؛ پس هرگاه كه بگشايد، ما هم مى‌گشاييم و هرگاه كه بر ما تنگ گيرد، ما هم تنگ مى‌گيريم.

ايشان در بيان ديگرى، به صورت مشخّص، خانواده را مورد بحث قرار مى‌دهد و چنين تأكيد مى‌كند:

لَيسَ مِنَّا مَن وَسَّعَ اللهُ عَلَيهِ ثُمَّ قَتَّرَ عَلَى عِيالِه، وَ هُم يَرَونَ رِيحَ القُتارِ[٣] مِن‌

الجيرانِ، وَ يَرَونَهُم يُكسَونَ وَ لَا يَكسُون.[٤]

از ما نيست كسى كه خداوند بر او وسعت بدهد و او بر خانواده‌اش تنگ بگيرد و آنها بوى غذاى همسايگانشان را استشمام كنند و ببينند آنها مى‌پوشند و خودشان نمى‌پوشند.

بنا بر اين، وظيفه ما مديريت كردن منابعى است كه خداوند در اختيار ما مى‌گذارد و هنر انسان نيز در اين جا مشخص مى‌شود و در سايه آن، زندگى خود را سامان مى‌دهد.

---

[١]. امام صادق( ع):

إذَا جَادَ اللهَ تَبَارَك وتَعالَى عَلَيكم فَجُودُوا، وإذَا أَمسَك عَنكم فَأَمسَكوا، ولا تُجَاوَدُوا اللهَ فَهُو الأَجوَدُ ( الكافى، ج ٤، ص ٥٤، ح ١١).

[٢]. همان، ج ٦، ص ٢٨٠؛ المحاسن، ج ٢، ص ٤٠٠.

[٣].

القُتارُ: ريح القِدْر والشُّواء و نحوهما ( النهاية، ج ٤، ص ١٢، ذيل واژه« قتر»).

[٤]. مسند الشهاب، ج ٢، ص ٢٠٦، ح ١١٩٢؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ٣٧٢، ح ٤٤٩٥٠.