رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٢٧ - ب هزينه و مصرف

يَنْبَغِي لِلرَّجُلِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى عِيَالِهِ؛ كَيْلَا يَتَمَنَّوْا مَوْتَهُ.[١]

شايسته است كه مرد بر خانواده‌اش وسعت [مالى‌] دهد تا اين كه آرزوى مرگش را نكنند.

وقتى در حوزه درآمد، خداوند نعمتى بر انسان ارزانى داشت، بايد زندگى خانواده‌اش را توسعه دهد. به همين جهت، امام رضا (ع) تأكيد مى‌كند:

صَاحِبُ النِّعْمَةِ يَجِبُ عَلَيهِ التَّوسِعَةُ عَلَى عِيَالِهِ.[٢]

بر صاحب مال و ثروت، واجب است كه زندگى خانواده‌اش را توسعه دهد.

توسعه دادن زندگى براى كسانى كه توان آن را دارند، به جهت تأثيرهاى عميقى كه دارد، نزد خداوند متعال، جايگاه بلندى دارد. پيامبر خدا (ص) مى‌فرمايد:

خداوند (عزوجل) مَلَك‌هايى در زير عرش دارد كه به آنها الهام مى‌كند پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن، در هر روز، دو مرتبه ندا دهند: هر كه بر خانواده‌اش و همسايه‌اش گشايش دهد، خداوند در دنيا بر او وسعت دهد و هر كه تنگ بگيرد، خداوند در قبر بر او تنگ گيرد. بدانيد كه خداوند، به ازاى هر درهمى‌

كه براى خانواده‌تان انفاق مى‌كنيد، هفتاد قنطار به شما پاداش مى‌دهد و هر قنطار، به مانند كوه احد وزن دارد.[٣]

از اين رو، امام زين العابدين (ع) در سخنى شيوا مى‌فرمايد:

---

[١]. الكافى، ج ٤، ص ١١.

[٢]. همان‌جا؛ تحف العقول: ص ٤٤٢.

همچنين امام الكاظم( ع) مى‌فرمايد: عِيَالُ الرَّجُلِ أُسَرَاؤُهُ، فَمَنْ أَنْعَمَ اللهُ عَلَيْهِ نِعْمَةً فَلْيُوَسِّعْ عَلَى أُسَرَائِهِ، فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ أَوْشَكَ أَنْ تَزُولَ تِلْكَ النِّعْمَةُ ؛ خانواده مرد، اسيرهاى او هستند. هر كس كه خداوند بر او نعمتى ارزانى داشت، پس بر اسيرهايش گشايشى دهد. اگر چنين نكند، ممكن است آن نعمت از بين برود( كتاب من لا يحضره الفقيه، ج ٣، ص ٥٥٦، ح ٤٩١٠).

[٣].

إِنَّ لِلهِ( عزوجل) أَملَاكاً تَحتَ عَرشِهِ، أَلهَمَهُم أَن يُنَادُوا قَبَلَ طُلوُعِ الشَّمسِ وَ قَبلَ غُروبِ الشَّمسِ فِى كُلِّ يَومٍ مَرَّتَينِ: أَلَا مَنْ وَسَّعَ عَلَى عِيَالِهِ وَ جَيرَانِهِ وَسَّعَ الله عَلَيهِ فِى الدُّنيَا، أَلَا مَن ضَيَّقَ ضَيَّقَ الله عَلَيهِ قَبرَهُ، أَلَا إِنَّ اللهَ( عزوجل) قَد أَعطَاكُم بِنَفَقَةِ دِرهَمٍ عَلَى عِيَالِكُم سَبعِينَ قِنطَاراً، وَ القِنطَارُ كَجَبَلِ أُحُدٍ وَزناً ( كنز العمّال، ج ٦، ص ٤٤٢، ح ١٦٤٥٣).