رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ٢٠٩ - ٤ با هم بودن

٤. با هم بودن‌

از مسائل مهم در تأمين نشاط و سرزندگى، با هم بودن اعضاى خانواده و گذراندن اوقات مشترك با يكديگر است. در تبيين اين امر بايد گفت كه از سويى، خانواده، پيوند جان‌ها و روح‌هاست، نه اجتماع جسم‌ها و بدن‌ها. از سوى ديگر، پايدارى و رضامندى خانواده، در گرو پيوند عاطفى و صميمى ميان اعضاى خانواده است- كه در بحث مودّت و رحمت بدان پرداخته شد-. مهم اين است كه تحقّق اين امر، نياز به «عاطفه جمعى» دارد. مراد از عاطفه جمعى، تجربه عاطفى مشترك‌

ميان اعضاى خانواده است كه از راه با هم بودن و وقت مشترك داشتن، به دست مى‌آيد. اين مسئله، بويژه در زندگى‌هاى امروزى، از اهميت بالايى برخوردار است. امروزه با الگويى از خانواده روبه‌رو هستيم كه آن را «خانواده‌هاى منفرد» مى‌ناميم. در اين خانواده‌ها، اعضا در يك خانه قرار دارند؛ امّا وقت مشترك و تجربه عاطفى مشترك ندارند و گويى هر يك به تنهايى زندگى مى‌كنند.

اين در حالى است كه متون دينى، به دليل نقش باهم بودن در پايدارى و رضامندى زندگى، اهميت ويژه‌اى براى آن قائل شده‌اند. اين امر، خود، مصاديقى دارد كه مورد توجّه متون دينى قرار گرفته و در ادامه، به آنها مى‌پردازيم:

ى‌ كم. نشست خانوادگى: پيامبر خدا (ص) با اشاره به نشست خانوادگى، اعلام مى‌دارند كه خداوند متعال، نشستن اعضاى خانواده دركنار يكديگر را بيش از اعتكاف در مسجد دوست مى‌دارد:

جُلُوسِ المَرءِ عِندَ عِيَالِهِ أَحَبُّ إِلَى اللهِ تَعَالَى مِن اعتِكَافٍ فِى مَسجِدِى هَذَا، جَعَلَ اللهُ سُبحَانَهُ مَكَارِمَ الأَخَلاقِ صِلَةٌ بَينَهُ وَ بَينَ عِبَادِهِ، فَحَسبُ أَحَدِكُم أَن يَتَمَسَّكَ بِخُلقٍ مُتَّصِلٍ بِاللهِ.[١]

[١]. تنبيه الخواطر، ج ٢، ص ١٢٢؛ المواعظ العدديه، ص ٣٣.