رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١٥٢ - واكنش در برابر ناسپاسى همسر و پيامدهاى آن

فَلَا تَلْتَمِسْ مِنْ غَيْرِكَ شُكْرَ مَا أَتَيْتَ إِلَى نَفْسِكَ وَ وَقَيْتَ بِهِ عِرْضَكَ.[١]

پس، تشكّر كارى را كه به سود خود كرده‌اى و آبروى خود را با آن حفظ نموده‌اى، از ديگران نخواه.

اين، نشانگر نقش شناخت صحيح در كاهش و از بين رفتن انتظار سپاس از ديگران است.

جالب اين كه پيامبران و اولياى الهى نيز همين گونه بوده‌اند. در حقيقت، كسى كه مورد ناسپاسى قرار مى‌گيرد، هم‌گروه و در زمره آنان مى‌شود. توجّه به اين‌

حقيقت مى‌تواند فشار روانى را به نشاط و شادابى تبديل سازد. امام على (ع) در اين باره مى‌فرمايد:

كَانَ رَسُولُ اللهِ (ص) مُكَفَّراً لَا يُشْكَرُ مَعْرُوفُهُ، وَ لَقَدْ كَانَ مَعْرُوفُهُ عَلَى الْقُرَشِيِّ وَ الْعَرَبِيِّ وَ الْعَجَمِيِّ، وَ مَنْ كَانَ أَعْظَمَ مَعْرُوفاً مِنْ رَسُولِ اللهِ (ص)، وَ كَذَلِكَ نَحْنُ أَهْلَ الْبَيْتِ مُكَفَّرُونَ لَا يُشْكَرُونَنَا، وَ خِيَارُ الْمُؤْمِنِينَ مُكَفَّرُونَ لَا يُشْكَرُ مَعْرُوفُهُمْ.[٢]

پيامبر خدا (ص) هماره مورد ناسپاسى قرار مى‌گرفت و از نيكى وى تشكّر نمى‌شد، در حالى كه نيكى وى، قريش و عرب و عجم را در برمى‌گرفت و نيكىِ چه كسى بزرگ‌تر از پيامبر خدا (ص) بود؟! ما اهل بيت نيز ناسپاس شوندگانى هستيم كه مورد تشكّر قرار نمى‌گيريم. مؤمنان برتر نيز ناسپاس شوندگانى هستند كه كار نيكشان، مورد تشكّر قرار نمى‌گيرد.

خلاصه سخن اين كه اگر كسى كه مورد ناسپاسى قرار گرفته، توجّه كند كه: ١. خداوند، طرف او بوده و او خود از وى تشكّر مى‌كند؛ ٢. خداوند بدون اين كه بهره‌اى از كار وى برده باشد، بيش از كسى كه مورد تشكّر ديگران قرار گرفته، از وى قدردانى مى‌كند و پاداش مى‌دهد؛ ٣. چنين كسى به جاى محبّت همسر، مورد محبّت خداوند قرار دارد؛ ٤. و سرانجام، اين كه وى در شمار انبيا، اوليا و بندگان‌

[١]. همان جا. امام باقر( ع):

[٢]. علل الشرائع، ص ٥٦٠؛ بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ٢٦٠، ح ٢.